و حضرت امام محمّد باقر عليه السّلام فرمود كه : ابو ذر مىگفت : اى طلبكنندهء علم ، اين زبان هم كليد خير است و هم كليد شر ، پس بر زبان خود مهر بزن ، چنانچه بر طلا و نقره مهر مىزنى « 1 » .
و حضرت صادق عليه السّلام فرمود : حضرت عيسى مىفرمود : بسيار سخن مگوئيد در غير ياد خدا ، به درستى كه آن جماعتى كه بسيار سخن مىگويند ، دلهاى ايشان قساوت دارد و نمىدانند « 2 » .
و حضرت على بن الحسين عليه السّلام فرمود : زبان فرزند آدم هر صبح مشرف مىشود بر ساير اعضا و جوارح او ، و مىپرسد بر چه حال صبح كردهايد ؟ مىگويند : حال ما خير است اگر تو ما را به حال خود بگذارى و به بلائى مبتلا نگردانى ، و او را قسم به خدا مىدهند و مبالغه مىكنند كه ما را به بلائى مبتلا مكن ، و مىگويند : ما به سبب تو ثواب مىبريم ، و به سبب تو معاقب مىشويم « 3 » .
و روايت كردهاند كه : شخصى به خدمت حضرت رسول صلّى اللّه عليه و آله آمد و گفت : يا رسول اللّه مرا وصيّتى بفرما ، فرمود : زبان خود را حفظ كن ، باز گفت : مرا وصيّتى بفرما ، فرمود : زبان خو را نگاه دار ، باز گفت : مرا وصيّتى بفرما ، حضرت فرمود :
زبان خود را حفظ كن ، و فرمود : مگر مردمان را بر رو در آتش مىافكند به غير از دروكردههاى زبان ايشان « 4 » .
و در حديث ديگر فرمود : كسى كه كلام خود را از عملش حساب نكند ، گناهان
هامش
( 1 ) اصول كافى 2 / 114 ح 10 .
( 2 ) اصول كافى 2 / 114 ح 11 .
( 3 ) اصول كافى 2 / 115 ح 13 .
( 4 ) اصول كافى 2 / 115 ح 14 .