به عذاب الهى ، اگر متفرّق بودند يكديگر را دفن مىكردند ، حواريّان گفتند : يا روح اللّه خدا را بخوان كه اينها را زنده گرداند ، تا از اعمال خود ما را خبر دهند ، كه ما آن اعمال را ترك كنيم ، و مستحقّ عذاب الهى نشويم ، پس عيسى دعا كردند ، ندا رسيد كه ايشان را ندا كن جواب خواهند داد .
چون شب شد حضرت عيسى بر بلندى ايستاد و گفت : اى اهل قريه ، يكى از ايشان جواب گفت : لبّيك يا روح اللّه حضرت فرمود : بگو چه بود اعمال شما كه چنين هلاك شديد ؟ گفت : طاغوت و باطل و گمراهان را اطاعت مىكرديم ، و دنيا را بسيار دوست مىداشتيم ، و از خدا كم مىترسيديم ، و املها و آرزوهاى دراز داشتيم ، و غافل بوديم ، و پيوسته مشغول لهو و لعب بوديم ، فرمود : چگونه بود محبّت شما دنيا را ؟ گفت : مانند محبّت طفل مادر خود را ، هرگاه كه رو به ما مىكرد خوشحال مىشديم ، و اگر پشت مىكرد مىگريستيم و محزون مىشديم ، فرمود :
اطاعت طاغوت چون مىكرديد ؟ گفت : اطاعت گناهكاران مىكرديم .
فرمود : چگونه بود عاقبت كار شما ؟ گفت : شبى در عافيت و رفاهيّت خوابيديم ، و صبح خود را در هاويه ديديم ، فرمود : هاويه چيست ؟ گفت : سجّين است ، فرمود : سجّين كدام است ؟ گفت : كوهها است از آتش كه بر ما مىافروزند تا روز قيامت ، فرمود : شما چه گفتيد و ايشان به شما چه گفتند ؟ گفت : ما گفتيم ما را برگردانيد به دنيا تا ترك دنيا بكنيم و بندگى خدا را ، به ما گفتند : دروغ مىگوئيد ، فرمود : در ميان اينها چرا همين تو با من سخن گفتى و غير تو سخن نگفت ؟ جواب داد : يا روح اللّه لجامهاى آتش در سر ايشان است ، و در دست ملائكهء غلاظ و شداد است ، و من در ميان ايشان بودم ، امّا از ايشان نبودم ، چون عذاب الهى نازل شد مرا با ايشان فراگرفت ، من به يك مو آويختهام در كنار نمىدانم كه در آتش خواهم افتاد يا نجات خواهم يافت ، حضرت عيسى عليه السّلام رو به حواريّين كرد و فرمود : اى
عين الحيات ( فارسى ) — صفحة 266
مساهمون: العلامة المجلسي
ص٢٦٦