بپرسند عاجز نشود و جواب بگويد ، و اگر نپرسند خود بيان كند ، و مردم را خبر دهد به آنچه در آينده واقع خواهد شد ، و به همه زبانى با مردم سخن گويد .
بعد از آن فرمود : بنشين تا به تو علامتى براى امامت خود بنمايم ، كه خاطرت مطمئن گردد ، در اين حال مرد خراسانى وارد شد ، و به عربى از حضرت سؤالى كرد ، حضرت به فارسى جوابش فرمود ، خراسانى گفت : من به زبان خود سخن نگفتم به گمان اينكه نمىدانى ، فرمود : سبحان اللّه اگر من تو را به زبان تو جواب نتوانم گفت بر تو چه زيادتى خواهم داشت ، پس به من گفت : اى ابو محمّد بر امام مخفى نيست زبان هيچيك از مردم ، و سخن مرغان و حيوانات و هر ذى روحى را مىداند ، و به اين علامتها امام را مىتوان شناخت ، پس اگر اينها در او نباشد امام نيست « 1 » .
و از ابن ابى نصر منقول است كه : از حضرت امام رضا عليه السّلام پرسيدم به چه چيز امام را مىتوان دانست ؟ فرمود : به چند علامت : اينكه بزرگتر فرزندان باشد ، و فضل و علم داشته باشد ، و هركه به مدينه آيد و پرسد پدرش كه را وصى كرد گويند او را ، و فرمود : سلاح و شمشير پيغمبر صلّى اللّه عليه و آله در ميان ما از بابت تابوت است در بنى اسرائيل ، در هرجا كه سلاح هست امامت در آنجاست ، چنانچه تابوت بنى اسرائيل در هر خانهاى كه بود پيغمبرى در آنجا بود « 2 » .
و منقول است از عبد اللّه بن ابان : كه عرض كردم به خدمت حضرت امام رضا عليه السّلام از براى من و اهل بيت من دعا كن ، فرمود : مگر نمىكنم ، و اللّه كه اعمال شما هر روز و هر شب بر من عرض مىشود ، راوى مىگويد كه : اين بر من بسيار عظيم نمود ،
هامش
( 1 ) بحار الانوار 25 / 133 ح 5 .
( 2 ) بحار الانوار 23 / 137 ح 7 .