تخطي إلى المحتوى الرئيسي

عين الحيات ( فارسى ) — صفحة 197

مساهمون:

ص١٩٧
به هم خواهند رسيد در آن نوشته است ، و جامعه‌اى نزد او هست ، و آن نامه‌اى است كه طولش هفتاد ذراع است ، و جميع آنچه بنى آدم به آن محتاجند از احكام الهى در آن هست ، و جفر اكبر و اصغر را دارد ، كه يكى از پوست بز است و ديگرى از پوست گوسفند ، و در آنها جميع علوم هست ، حتى ارش خدشه‌اى كه كسى در بدن كسى بكند ، و حتى يك تازيانه و نيم تازيانه و ثلث تازيانه ، و مصحف فاطمه نزد او هست « 1 » . و كلينى روايت كرده است از امام محمّد باقر عليه السّلام كه : امام را ده علامت است : متولّد مىشود پاكيزه و ختنه كرده ، و چون بر زمين مىآيد كف را بر زمين مىگذارد و آواز به شهادتين بلند مىكند ، و محتلم نمىشود ، و دلش به خواب نمىرود ، و خميازه و كمان‌كشى نمىكند ، و از عقب مىبيند چنانچه از پيش‌رو مىبيند ، و مدفوع او از مشك خوشبوتر است ، و زمين موكّل است كه بپوشاند و فرومىبرد ، و چون زره حضرت رسول صلّى اللّه عليه و آله را مىپوشد موافق قامتش مىباشد ، و اگر ديگرى پوشيده خواه بلند باشد و خواه كوتاه يك شبر از او بلندتر مىباشد ، و پيوسته ملك با او سخن مىگويد تا از دنيا برود « 2 » . و حميرى در كتاب قرب الاسناد به سند قوى از ابو بصير روايت كرده است كه : روزى به خدمت حضرت امام موسى كاظم عليه السّلام رفتم ، گفتم : فداى تو شوم امام را به چه چيز مىتوان شناخت ؟ فرمود : به چند خصلت : اول : آنكه پدر او مردم را به امامت او خبر دهد ، و نصب كند او را براى امامت ، كه حجّت بر مردم تمام شود ، همچنانچه پيغمبر حضرت امير المؤمنين عليه السّلام را نصب فرمود ، ديگر آنكه از هرچه
هامش
( 1 ) بحار الانوار 25 / 116 - 117 ح 1 . ( 2 ) بحار الانوار 25 / 168 ح 37 .