راوى گفت : يا بن رسول اللّه پس چگونه سنّيان روز عاشورا را روز بركت مىشمارند ؟
حضرت گريست و فرمود : چون جدّم حسين - عليه السلام - شهيد شد مردم در شام تقرّب جستند به سوى يزيد پليد - عليه اللعنة و العذاب الشّديد - و احاديث از براى او وضع كردند و اموال و جوائز گرفتند و از جملهء احاديثى كه از براى او وضع كردند احاديث فضيلت و بركت اين روز بود تا آن كه مردم عدول نمايند از جزع و گريه و مصيبت و اندوه به سوى فرح و شادى و تبرك و تهيّه كردن امور و مهيّا كردن آذوقهها ، خدا حكم كند ميان ما و ايشان .
پس حضرت فرمود : اى پسر عمّ ضرر اين احاديث بر اسلام و اهل اسلام كمتر است از آنچه وصف مىكنند جماعتى كه محبّت ما را بر خود بستهاند و دعوى مىكنند كه اعتقاد به امامت ما دارند و مع ذلك دعوى مىكنند كه حسين - عليه السّلام - كشته نشد و در نظر مردم چنين نمود كه او كشته شده است ، چنانچه عيسى بن مريم - عليه السّلام در نظر مردم نمود كه كشته شد و در واقع كشته نشد ، پس بنا بر گفتهء اين جماعت بايد كه عقابى و عتابى و ملامتى بر بنى اميه نباشد .
اى پسر عمّ هر كه دعوى كند كه حسين - عليه السلام - كشته نشد پس تكذيب رسول خدا كرده است و ائمّهء هدى را به دروغ نسبت داده است در خبرهايى كه ايشان به قتل آن حضرت دادهاند ، و هر كه ايشان را تكذيب كند كافر است به خداوند عظيم و خونش مباح است براى هر كه بشنود اين سخن را از او .
پس راوى گفت : يا بن رسول الله چه مىفرمايى در باب جماعتى از شيعيان شما كه اين اعتقاد دارند ؟
حضرت فرمود كه آنها از شيعيان من نيستند و من از ايشان بيزارم . پس حضرت فرمود : خدا لعنت كند غاليان را كه در حق اهل بيت غلو مىكنند و از حد به در مى روند و مفوضه را كه مىگويند حق تعالى خلق عالم را به ايشان گذاشته است ، زيرا كه ايشان صغير شمردهاند معصيت خدا را ، و كافر شدهاند به خدا و شريك براى خدا قرار دادهاند و گمراه شدهاند و مردم را گمراه كردهاند ، براى آن كه اقامهء فرائض خدا
مجموعه رسائل اعتقادى ( فارسى ) — صفحة 188
مساهمون: العلامة المجلسي
ص١٨٨