رسالت - صلى اللّه عليه و آله از دنيا رفت حضرت امير المؤمنين و فاطمه و حسن و حسين - عليهم السلام - در ميان مردم بودند ، و خود را به ديدن ايشان تسلّى مىدادند ، پس چون حضرت فاطمه - عليها السلام از دنيا رفت مردم خود را به ملاقات امير المؤمنين و حسن و حسين - عليهم السلام - تسلّى مىدادند ، و چون حضرت امير المؤمنين صلوات اللّه عليه شهيد شد ديدن حسن و حسين - عليهما السلام - موجب تسلّى مردم مىگرديد ، و چون حضرت امام حسن - عليه السلام - شهيد شد مردم به ملاقات وافر البركات حضرت امام حسين - عليه السلام - درد مصيبت و مفارقت و اندوه آن بزرگواران را مداوا مىكردند و ديدهء خود را به لقاى او روشن مىگردانيدند .
و چون حضرت امام حسين - صلوات اللّه عليه - شهيد شدند كسى از آل عبا نماند كه مردم خود را به ديدن او تسلّى دهند ، پس رفتن آن حضرت مثل رفتن همهء ايشان بود ، و به اين سبب روز مصيبت آن حضرت ، بدترين روزهاست .
راوى گفت : يا بن رسول اللّه آيا ديدن على بن الحسين - عليه السلام - موجب تسلّى مردم نمىگرديد ؟
فرمود : بلى على بن الحسين سيّد عابدان و پيشواى مردمان و حجّت خداوند عالميان بود بعد از پدر بزرگوار خود ، و ليكن حضرت رسالت - صلى اللّه عليه و آله - را ملاقات نكرده بود ، و از او حديث نشنيده بود ، و علمش به ميراث از پدر و جد به او رسيده بود ، و مردم حضرت امير المؤمنين و فاطمه و حسن و حسين - عليهم السلام - را پيوسته با حضرت رسالت - صلى اللّه عليه و آله - ديده بودند و در مجالس و مشاهد متعدده ، ايشان را با يكديگر ملاقات كرده بودند و از آن حضرت فضايل و مناقب ايشان را شنيده بودند و هر يك از ايشان را كه مىديدند همه را به خاطر مىآوردند و متذكّر آن احوال و اقوال مىگرديدند .
چون حضرت امام حسين - صلوات الله عليه - رفت هيچ كس نماند كه به ديدن او متذكّر آن مشاهد و مواقف شوند و آن فضائل و مناقب را به ياد آورند ، پس گويا در آن روز همهء ايشان رفتند و به اين سبب مصيبت آن حضرت عظيمترين مصيبتهاست .
مجموعه رسائل اعتقادى ( فارسى ) — صفحة 187
مساهمون: العلامة المجلسي
ص١٨٧