بابويه وعمرويه . وصاحب قاموس چون بدين قاعده آگاه نشد ، گفته كه سيبويه به معنى رائحة التفاح است ونزد أو در أصل سيببويه بود وحذف يك باء قرار بايد كرد وبا نظائر وأمثال مخالف مىشود .
جِناره : به كسر ، معرّب كناره وآن دهى است ميان استرآباد وجرجان ووجه تسميه ، آن كه در وسط استرآباد وجرجان واقع است وگوييا آن ده ، سامانه ومرز آن بوم است .
باب الياء
برنى : معرّب برنيك وآن قسم خرمايى است .
دارصى : معرّب دارچين .
بُوصى : به ضم ، معرّب بوزى به راء تازى وپارسى وآن كشتى است خورد كه در ولايت سند بوجى گويند .
بُشتى : به ضم ، آنچه بر آن تكيه كنند ، معرّب پستى وآن به عربى مسنَد به كسر ميم .
سِجزى : به كسر ، معرّب سَكزى به فتح ، وياء نسبت نيست وبعضي گفته منسوب به سجستان را گويند ، پس سجزى كه در أصل سجستانى بود وياى نسبت اين تكلف است . « 1 »
هامش
( 1 ) . تمت الرسالة ، والحمد للَّهو كفى ، والسلام على عباده الذين اصطفى ، وكانت الأصل بخط مصنفها السيد عبد الجليل بن السيد أحمد الحسيني البلگرامي ، وذلك صباح التاسع من شوال المكرم من شهور سنة تسعين ومئتين بعد الألف .
وتمّت استنساخها في مدينه دهلي من بلاد هندوستان ، بيد عبد الحقير علي صدرائي نيا بن جليل في 16 مهر 1375 ، والحمد للَّهرب العالمين .