عرب نيامده .
كوس : به ضم واو معروف ، معرّب كوس به واو مجهول .
بوس : به ضم ، معرّب بوسه وبوس ولكن « 1 » واو در فارسي مجهول است ودر عربى معروف بر قياس كوس .
قَيس : به فتح ، معرّب كيش به ياء مجهول وآن جزيرهاى است به بحر عمان .
بِرجيس : به كسر ، معرّب بَرجيس به فتح ؛ چه فعليل به فتح در كلام عرب نيامده .
دبّوس : به تشديد باء ، معرّب دبوس به تخفيف باء ، به معنى گرز .
قابوس : معرّب كاووس .
تفليس : به فتح وقيل به كسر ، معرّب تپليس به كسر وآن شهري است معروف به گرجستان ، آباد كردهء نوشابه . واختلاف فتح وكسر بنا بر آن است كه در أصل لفظ پارسى « 2 » به كسر تاء است . چون تفعيل در كلام عرب بسيار است ، اين لفظ را تفعيل اعتبار كنند وتاء زايده دانند ، پس كسر أصل به فتح بدل كنند . وبعضي اين را فعليل دانند وتاء را اصلى گويند ، پس كسر را به حال خود دارند . « 3 » وصاحب قاموس يك جا كسر را به عامه نسبت داده وجاى ديگر كسر را « 4 » درست دانسته .
طُمَيس : به ضم وفتح ميم ، معرّب تميشه وآن بيشهاى است در مازندران كه شكارگاه ملوك فرس بوده ، بنا بر آن ، عمارت بسيار در آن شده وحكم شهر به هم رسانده . « 5 »
بادغيس : معرّب بادخيز وآن دهى چند است در « 6 » هرات .
ريواس : « 7 » معرّب ريواج .
جاورس : معرّب كاورس .
قِسّيس : به كسر قاف وتشديد سين أول ، معرّب كشيش .
هامش
( 1 ) . م : - / و ، ليكن .
( 2 ) . م : فارسي .
( 3 ) . م : دانند .
( 4 ) . م : + / نيز .
( 5 ) . م : وحكم شهر رسانيد .
( 6 ) . م : دهى است چند از .
( 7 ) . م : ريباس .