را مىبوسيدند نزد دادن آن چيز ، « 1 » پس سؤال شد از سبب بوسيدن دست از آن حضرت فرمودند كه : آن صدقه واقع مىشود در دست خدا پيش از آن كه واقع شود در دست سائل .
ومروى است كه : حضرت رسول صلى الله عليه وآله فرمودند كه : واقع نمىشود صدقهء مؤمن در دست سائل تا اين كه واقع شود در دست خداى تعالى ، « 2 » پس اين آية را تلاوت فرمودند :
« أَ لَمْ يَعْلَمُوا أَنَّ اللَّهَ هُوَ يَقْبَلُ التَّوْبَةَ عَنْ عِبادِهِ وَيَأْخُذُ الصَّدَقاتِ وَأَنَّ اللَّهَ هُوَ التَّوَّابُ الرَّحِيمُ »
« 3 » ، « 4 » يعنى آيا نمىدانيد كه خداى تعالى « 5 » قبول مىكند توبهء بندگان را ومىگيرد صدقات ايشان را واين كه خداى تعالى بسيار قبول توبه مىكند وبر بندگان خود رحيم است ؟
واز حضرت امام جعفر صادق عليه السلام مروى است كه فرمودند : به درستى كه خداى تعالى مىفرمايد كه : هيچ چيزى نيست مگر اين كه كسى را وكيل كردهام كه آن را بگيرد مگر صدقه ، پس به درستى كه من آن را به زودى به دست خود از صدقه دهنده مىگيرم ، حتى اين كه مردى يا زنى تصدق مىكند به خرمايى يا نصف خرمايى من آن را پرورش وتربيت مىكنم چنان كه مردى كرّهء اسبى يا كرّهء شترى را تربيت مىكند پس ملاقاة مىكند ، مرا در قيامت در حالتي كه آن صدقه مثل كوه أحد است « 6 » .
واز حضرت امام محمد باقر عليه السلام روايت شده است كه : صدقه رفع مىكند از صاحبش هفتاد بلا از بلاهاى دنيا را يا مردن بد را . به درستى كه صاحب صدقه نمىميرد به مردن بد هرگز « 7 » .
ومنقول است كه : حضرت عيسى - على نبيّنا وآله وعليه السلام - با أصحاب خود نشسته بود ، ناگاه مردى به آن حضرت گذشت ، پس آن حضرت فرمود كه : اين مرد مرده است يا مىميرد . پس چندان درنگ نكردند كه آن مرد به سوى ايشان برگشت
و
هامش
( 1 ) . امام باقر عليه السلام نيز صدقه را مىدادند ، سپس برگردانده مىبوسيدند ومىبوييدند وسپس به سائل بر مىگرداندند . ر . ك : وسائل الشيعة ، ج 9 ، ص 407 ، باب 18 ، ح 12346 .
( 2 ) . مضمون آن در الكافي ، ج 4 ، ص 3 ، ح 5 از امام صادق عليه السلام نقل شده است .
( 3 ) . سورهء توبه ، آيهء 104 .
( 4 ) . عدة الداعي ، ص 68 .
( 5 ) . خ . ل : سبحانه .
( 6 ) . الكافي ، ج 4 ، ص 47 ، باب النوادر ، ح 6 ؛ تفسير العياشي ، ج 1 ، ص 152 ، ح 507 ؛ عدة الداعي ، ص 68 .
( 7 ) . عدة الداعي ، ص 69 .