بر فلك صورت مه وخورشيد * شده از كلك صنعت تو پديد
آمد از علم ودانشت به عمل * شمس ومرّيخ ومشترى وزحل
گشته محكوم حُكمت اى قهّار * همه أفلاك وثابت وسيّار
كوه ودريا وابر وآتش وباد * مىدهد هر يك از وجود تو ياد
هر گياهى كه از زمين رويد * وَحْدَهُ لا شَريكَ لَه گويد
در نيايد به وهم كس ذاتت * آيتي نُه فلك ز آياتت
احداً سرمداً به حق رسول * به حق مرتضى به حق بتول
به حسين وحسن دو سبط جوان * نور چشمان [ و ] سرور مردان
هم به سجّاد ونور ديدهء أو * باقر علم وبرگزيدهء أو
به امامي كه شد به حق ناطق * جعفر بن محمد الصادق
به مناجاة موسى جعفر * به عبادات آن حميده سير
به غريب شهيد زهر جفا * مجتبى المرتضى امام رضا
به تقى ونقى وهم به حسن * والد ماجد امام زمن
به وجود وجود كل جهان * صاحب العصر قاطع البرهان
كه به فضلت ز جرم ما بگذر * وز كرم از گناه ما بگذر
گر چه تقصير ما فراوان است * ليك چشمم به راه احسان است
اللَّهُمَّ إِنِّي أَسْأَ لُكَ مِنْ رَحْمَتِكَ بِأَوْسَعِها وَكُلُّ رَحْمَتِكَ واسِعَةٌ ، اللَّهُمَّ إِنِّي أَسْأَلُكَ بِرَحْمَتِكَ كُلِّها .
خداوند ! به درستى كه من سؤال مىكنم تو را به حق نيكى واحسان وروزى دادن وآمرزش بي پايان تو ، به فردى از آن كه از همهء افراد كاملتر وگنجايشش بيشتر است ، يا سؤال مىكنم تو را در حالتي كه رو كنندهام به سوى مقصد خود به وسيلهء فرد أكمل وأوسع از رحمت تو ، وحال آن كه جميع افراد رحمت تو وسيع وهمهء مصاديق نيكى واحسان ورزق وغفران تو در وسعت بديع است . خداوندا ! به درستى كه من سؤال مىكنم تو را به حقّ جميع رحمتهاى تو كه أوسع از آنها رحمت وجود ميمنت نمود حضرت سيد المرسلين ورحمة للعالمين ورحمت واسعهء آفرينش ائمهء طاهرين وخلفاى راشدين اوست ، صلوات اللَّه وسلامه عليه وعليهم أجمعين .