محمد باقر عليهما السلام مأثور ، ودر كتاب زاد المعاد علامهء مجلسي - أعلى اللَّه مقامه - وديگر كتب ادعيه مسطور ، ودر اسحار ماه مبارك رمضان بر السنة وأفواه مردمان از خواص وعوام ايشان چون آيهء نور ، از كتاب خدا مذكور است ، هر يك از فقرات آن مشتمل است بر يكى از صفات خالق رحمان ، ومحتوى است بر بناء تفضيل از نفس آن صفت يا از غير آن ، ومنطوى است بر تأكيد در هر يك از فقرات ، وتكرار به حسب معنى در بعضي از صفات ، وتغيير أسلوب در پارهاى از كلمات ، وتبديل سياق در بعضي از مذكورات ، وبر هر يك از أمور مسطوره يا بر بسيارى از آن به حسب ظاهر اشكالى وارد است ، وحال آن كه اين دعا صادر شده است از ينبوع علم وحكمت ، ووارد شده است از سرچشمهء دانش ومعرفت ، ودر آن مندرج است اسم أعظم الهى ، ومبتنى است بر نكات واسرار غير متناهي . . به خاطر فاتر اين حقير رسيد كه در خور فهم واستعداد خويش بعضي از جواهر زواهر آن را به تعليق شرحي مختصر از دُرج خفا بيرون آورده ، تا معلوم شود سرّ آنچه فرمودهاند كه : اگر قسم ياد نمايم كه اسم أعظم الهى در اين دعاست راست گفته باشم .
ومسمّى گردانيدم آن را به : مائِدَةُ الأسْحَار لِخُلَّصِ المُؤمِنينَ الأخْيَار .
ومرتب گردانيدم آن را به مقدمهاى ، وبيست وسه فصل ، وخاتمه .
اميدوار از مكارم اخلاق برادران ديني واخوان ايمانى چنانم كه اگر بر خطايى وسهوى در آن مطلع گردند ، به قلم عفو در اصلاح آن كوشيده ؛ زيرا كه تلاطم أمواج هموم وتراكم أفواج غموم از براي اين بندهء محروم ، حواس باقي نگذارده ، وَمِنَ اللَّهِ الاسْتِعَانَةُ وَالتَّوفِيقُ فِى كُلِّ مَرْحَلَةٍ وطَريق .
وموشَّح گردانيدم آن را به نام نامى واسم گرامى عالي جنابِ مقدَّسْ ألقاب ، فضايل وفواضل مآب ، حقايق ومعارف آداب ، محامد ومحاسن انتساب ، علامة العلماء الأطياب ، سلالة الفقهاء الأنجاب ، العالم العامل ، المؤيّد المسدّد ، و « 1 » الورع الزاهد ، المعزّز الممجّد ، جامع الخصال الرضيّة الروحانية ، متجمّع الأخلاق الحميدة
هامش
( 1 ) . كذا ، مناسب با سياق آن بود كه واو ذكر نشود .