والسّلام - مىفرمايد كه : « از نيكويىهاى مسلمانى مرد است ، ترك كردن أو « 1 » آن چيزى را كه در دين ، أو را به كار نمىآيد » ؛ يعنى كمال حسن أطاعت وانقياد ، آن « 2 » است كه هر چيزى كه بنده را از عبادت خداى عز وجل ، باز مىدارد ، « 3 » ترك آن بگويد وآنچه مرشد هر ولى ، أمير المؤمنين على - كرّم اللَّه وجهه - مىفرمايد « 4 » كه : « من طلب ما لا يعنيه فاته ما يعنيه » ، « 5 » مُثبِت همين معنى است ، يعنى هر كه بذل نفْس كند ، در طلب آن چيزى كه أو « 6 » را در راه خداى - تبارك وتعالى - به كار نمىآيد ، فوت گردد از وى تحصيل آن چيزى كه أو را به كار مىآيد ، زيرا چه « 7 » ارسال أفواج خلايق بدين عالم ذوعلايق ، به جهت آن است كه تحصيل زادي كنند براي راه قرارگاه اصلى وذَخرِ متاعي نمايند سزاى « 8 » دارالملك عُقبا .
نظم
اى ز إقليم عدم آمده در شهر وجود * هيچ دانى كه تو را آمدن از بهرِ چه بود ؟
بندهء پادشهى ، شاه فرستاد تو را * تا تو أو را بشناسى وبدانى معبود
به يقين دان كه تو خود ، خواجهء بازرگانى * به تجارت ز عدم آمده در شهر وجود
هست اين مايهء تو عمر گرانمايهء تو « 9 » * تا بدين مايه وسرمايه به دست آرى سود
وآنچه در أذكار مذكور واز احمد مختار مأثور است كه : « الدّنيا مزرعة الآخرة » ، « 10 »
هامش
( 1 ) . ف : - أو .
( 2 ) . ف : - آن .
( 3 ) . م : + / به .
( 4 ) . ف : فرمايد .
( 5 ) . المناقب ، ص 375 ؛ شرح مئة كلمة ، ص 155 .
( 6 ) . ف : آن .
( 7 ) . ف : كه .
( 8 ) . م : سراى .
( 9 ) . ف : - تو عمر گرانمايهء تو .
( 10 ) . تنبيه الخواطر ، ص 92 و 183 ؛ عوالي اللئالي ، ج 1 ، ص 267 .