يافت بىشك غنيمتِ بسيار * مؤمني كو رموز حكمت يافت
[ 195 ]
وَمِنْ كَلامِهِ : فَازَ مَنْ ظَفرَ بِالدِّيْنِ
. واز كلام اوست : فيروزى يافت آن كس كه ظفر يافت به دين .
شرفى دارد آن كه ديندار است * كه طفيلش بُود زمان وزمين
يافت فيروزى تمام آن كس * كه ظفر يافت در جهان بر دين
[ 196 ]
فَخْرُ الْمَرْءِ بِفَضْلِهِ أوْلى مِنْ فَخْرِهِ بِأصْلِهِ
. فخر مرد به فضل ، اولاست از فخر أو به أصل أو .
هر كه در أصل ، پُر هنر افتاد * نيست فخرش به أصل ، هست به فضل
فخر كردن بُود به فضل أولى * هيچ فاضل نكرد فخر به أصل
[ 197 ]
فَتْحُكَ عَلى خَصْمِكَ فِي الإحْتِمَالِ
. ظفر يافتن بر خصمت ، در تحمّل است .
در مجالس بسى شود مغلوب * سبُكى كو به جنگ تيز شتافت
نشوى بىوقار ، چون بر خصم * به تحمّل ظفر توانى يافت
[ 198 ]
وَقَالَ : فِعْلُ الْمَرْءِ يَدُلُّ عَلى أصْلِهِ
. وگفت : فعل مرد ، دلالت مىكند بر أصل أو .
هر كه را نسبتش نمىدانى * خواه باش أو عزيز وخواه ذليل
فعلش از أصل أو دهد خبرت * هست بر أصل أو « 1 » فعلْ دليل
هامش
( 1 ) . در نسخهء « ح » : مرد .