[ 185 ]
وَمِنْ كَلامِهِ : عَقِيْبُ كُلِّ يَوْمٍ لَيْلٌ
. واز كلام اوست : از پس هر روزى شبى است .
هر كه كأرش رود به كأم پيش * گو بنه دل به روز ناكامى
كز پى هر خوشى است ناخوشىاى * هست هر روز را ز پى ، شامي
[ 186 ]
وَمِنْ كَلامِهِ : غَنِمَ مَنْ سَلِمَ
. واز كلام اوست : غنيمت يافت هر كه تندرستى يافت .
فاقه غم نيست گو غنيمت دان * در جهان هر كه تندرستى يافت
تنگدستى بلا وزان بَتَر است * تن هر كس ز رنج ، سستى يافت
[ 187 ]
وَمِنْ كَلامِهِ : غَلَا قَدْرُ الْمُتَوَكِّلِيْنَ
. واز كلام اوست : گران شد قدر توكّلكنندگان .
در ترازوى قدر پُر وزن است * بر خدا چون كند توكّل مرد
بىتوكّل ، سبك بود قدرش * شد گرانقدْر چون توكّل كرد
[ 188 ]
غَمْزَةُ الْمَوْتِ أهْوَنُ مِنْ مُجَالَسَةِ مَنْ لَايَهْواهُ قَلْبُكَ
. سختى مرگ ، آسان تراست از نشستن با كسى كه نخواهد دل تو را .
سختى مرگ باشد آسانتر * از نشستن ، عزيز من به كسى
كه نخواهد دل تو صحبت أو * اين چنينت مباد همنفسى
[ 189 ]
غُلَامٌ عَاقِلٌ خَيْرٌ مِنْ شَيْخٍ جَاهِلٍ
. پسر عاقل ، بهتراست از پير جاهل .
شرف آدمي به عقل بُود * هر كه أو را بُود خِرَد ميزان