[ 155 ]
ضَاقَ صَدْرُهُ مَنْ ضَاقَ يَدُهُ
. تنگى دل ، از تنگدستى است .
دست هر كس گشاده است به مال * دل أو خرّم است ولبْ خندان
وان كه را دستتنگ ودلتنگ است * تنگى دل ، ز دستْتنگى دان
[ 156 ]
وَقَالَ : ضَاقَتِ الدُّنيَا عَلَى الْمُتَبَاغِضِيْنَ
. وگفت : تنگ شده است دنيا بر كساني كه با هم دشمنى مىكنند .
بر سر دنيى گذاشتنى * در نزاعاند خلق نافرجام
هست دنيا بر آن كساني تنگ * كه به هم دشمنى كنند مدام
[ 157 ]
طَابَ وَقتُ مَنْ وَثِقَ بِاللَّهِ
. خوش وقت آن كس كه اعتماد كرد به خدا .
جز خدا بر كس اعتماد مكن * تا شود حاجتت تمامْ روا
اى خوشا وقت آن كس از خلقان * كه بُود اعتماد أو به خدا
[ 158 ]
وَقالَ : طُوبى لِمَنْ رُزِقَ العَافِيَةَ
. وگفت : خوشوقت آنكس كه روزى يافت به عافيت .
واي بر هر كه از حرام ز حرص * جسته روزى خود ، شبان روزى
اى خوش آن كس كه يافت در عالم * از سعادت ، تعاقب روزى
[ 159 ]
طُولُ الْعُمْرِ مَعَ الطَّاعَةِ مِنْ خِلَعِ الأنْبِيَاءِ
. درازى عمر با طاعت ، از خلعت پيغمبران است .
عمر هر كس گذشت در طاعت * آن عطا از حقش پسنديده است