[ 142 ]
صَلاحُ الإنْسَانِ فِي حِفْظِ اللِّسَانِ
. صلاح آدمي در نگاه داشتن زبان است .
مرد بيهوده گو ميانهء خلق * در زبانش بلاى جان باشد
آدمي را صلاح دنيى ودين * در نگهدارى زبان باشد
[ 143 ]
صَاحِبِ الأخْيَارَ تَأمَنِ الأشْرَارَ
. مصاحبت كن بانيكان تا أيمن باشى از بدان .
دوستدار همه نكويان باش * هستى ار در طريق دين ، مؤمن
زان كه هر كس كه يار نيكان شد * از بدىها تمام گشت أيمن
[ 144 ]
وَمِنْ كَلامِهِ : صُمْتُ الجَاهِلِ سِتْرُهُ
. واز كلام اوست : خاموشى جاهل ، ستر اوست .
جاهل اندر سخن بكرد غلو * خامشى كرد پردهپوشى أو
عاقلان را دليل ، گفتِ نكوست * ستر جاهل بُود خموشى أو
[ 145 ]
وَقَالَ : صِلِ الأرْحَامَ يَكْثُرْ حَشْمُكَ
. وگفت : پيوند كن با خويشان تا بسيار شود حشمت تو .
نشود خويش با تو بيگانه * كي شود با تو آشنا هشدار « 1 » !
تو به خويشان خويش كن پيوند * تا شود قدر وحشمتت بسيار
هامش
( 1 ) . در نسخهء « ح » : رنج توست آشنائيش هشدار .