[ 125 ]
وَمِنْ كَلامِهِ : شَيْنُ الْعِلْمِ الصَّلَفُ
. واز كلام اوست : عيب علم ، لاف زدن است .
هنر مرد را چو علم مدان * عيبى از لاف بر گزاف زدن
اگرت علم « 1 » هست ، لاف مزن * كه بُود عيب علم ، لاف زدن
[ 126 ]
شَرُّ الأُمُورِ بُعْدُهَا « 2 » مِنَ الشَّرْعِ
. بدترين كارها آن است كه دورتر باشد از شرع .
در أموري كه پيش مىآيد * خويشتن را به شرع كن تكليف
بدتر از جمله كارها آن است * كه بُود دورتر زشرع شريف
[ 127 ]
وَمِنْ كَلامِهِ : شَمِّرْ فِي طَلَبِ الجَنَّةِ
. واز كلام اوست : دامن درچين در طلب بهشت .
هر كه تخمى بكِشت گاه درو * حاصل تخم كشت مىطلبد
دامن از ناپسند گو درچين * هر كه وصل بهشت مىطلبد
[ 128 ]
وَمِنْ كَلامِهِ : شُحُّ الغَنِيِّ عُقُوبَةٌ
. واز كلام اوست : بخيلى توانگر عقوبت است .
مال اگر باشدت ببخش وبخور * تا نباشد عقوبتت فردا
چون بخيلى كه مال دار بُود * بدترين همه عقوبتها
هامش
( 1 ) . در نسخهء « ح » : دانش .
( 2 ) . خ ل : ابعدها .