ليك سوزندهء جگرها شد * سوز داغ فراق فرزندان
[ 59 ]
وَمِنْ كَلامِهِ : حُسْنُ الخُلْقِ غَنِيْمَةٌ
. واز كلام اوست : نيكويى خُلق ، غنيمت است .
آدمي نيست هر كه كج خُلق است * گر چه در حُسن ، چون پرى نيكوست
خُلق نيكو گزين زهر چه بُود * نيك خُلقى غنيمت است اى دوست
[ 60 ]
ومن كلامه : حِدَّةُ المَرْءِ تُهْلِكُهُ
. واز كلام اوست : تندى مرد ، هلاك كند أو را .
هر كه را كارِ مشكل آيد پيش * اندر آن بايدش تأمّل كرد
كي به تعجيل ، كار آيد راست ؟ * در هلاك اوفتد ز تندى مرد
[ 61 ]
حَرُمَ الْوَفَاءُ عَلَى مَنْ لَاأصْلَ لَهُ
. حرام است وفا بر آن كس كه نيست اصلْ أو را .
تو وفا ومروّت ومردى * ز كسى جو كه أصل دارد ونسل
كه وفا بر كسى حرام بُود * كه قصورى بُود ورا در أصل
[ 62 ]
وَمِنْ كَلامِهِ : حِرْفَةُ الْمَرْءِ كَنْزُهُ
. واز كلام اوست : پيشهء مرد ، گنج اوست .
مرد بي پيشه از جفاى فلك * كز وطن دور ماند ، در رنج است
ور بُود پيشهاش ، بُود خوشحال * مرد را پيشه بهتر از گنج است
[ 63 ]
وَمِنْ كَلامِهِ : خَفِ اللَّهَ تَأمَنْ غَيْرَهُ
. واز كلام اوست : بترس از خدا تا أيمن شوى از غير أو .
مرد بايد كه ترسناك بُود * تا حق از فتنه باشدش ضامن