[ 40 ]
وَمِنْ كَلامِهِ : ثَنِّ إحْسانَكَ بِالاعْتِذارِ
. واز كلام اوست : دو پاره كن نيكويى خود را به عذر خواستن .
تو به هر كس كه مىكنى احسان * هست شرمندهء تو تا دانى
عذرخواهى اگر كنى أو را * نيكويى را دو باره گردانى
[ 41 ]
وَقالَ : ثَبَاتُ الْمُلْكِ فِي الْعَدْلِ
. وگفت : ثبات پادشاهى در عدل است .
تو به مُلك وجود خود ، شاهى * ظلم با خود مكن گرت عقل است « 1 »
عدل كن تا دوام مُلك بُود * مُلك را چون ثبات در عدل است
[ 42 ]
ثَوابُ الآخِرَةِ خَيْرٌ مِنْ نَعِيمِ الدُّنيا
. ثواب آخرت ، بهتر است از نعمت دنيا .
نكتهاى گويمت بُود روشن * هر كه را عقل ، خردهدان باشد
گر بدانى ثواب آخرتت * بهتر از نعمت جهان باشد
[ 43 ]
ثَبَاتُ النَّفْسِ بالغَذَاءِ وَثَبَاتُ الرُّوْحِ بِالغِنَاءِ
. ثبات تن به غذاست ، وثبات روح ، به آواز خوش .
از غذاى نكو وصوت لطيف * جسد وروح را حيات بُود
آنچنان كز غذا ثبات تن است * روح را از غِنا ثبات بُود
هامش
( 1 ) . در نسخهء « ح » : از ولى خداى اين نقل است .