تخطي إلى المحتوى الرئيسي

ميراث حديث شيعه — صفحة 166

مساهمون:

ص١٦٦
[ 32 ]

تَزَاحُمُ الأيدِي عَلَى الطَّعَامِ بَرَكَةٌ

. انبوه بردن دست‌ها بر طعام ، بركت است .
تا توانى مخور به تنها نان * ميهمان‌دوست باش ونيك اخلاق دست بسيار بر طعام بُود * بركت از مُهَيمِن رزّاق
[ 33 ]

وَقَالَ : تَطَرَّفْ بِتَركِ الذُّنُوبِ

. وگفت : كنارى گير از گناهان .
تا توانى مگَرد گِرد گناه * گر جوانى بُود ، وگر پيرى آن بُود بهترين اعمالت * كز گناهان كناره‌اى گيرى
[ 34 ]

وَمِن كَلَامِهِ : تَوَاضُعُ المَرْءِ يُكْرِمُه

. واز كلام اوست : فروتنى مرد ، گرامى دارد أو را .
بگذر از عجب ودر تواضع كوش * تا شوى بر جهانيان سَرور هر كه را بيشتر تواضعِ أو « 1 » * پيش مردم بُود گرامىتر
[ 35 ]

ثَلَاثٌ مُهْلِكَاتٌ : بُخْلٌ وَهَوَاءٌ وَعُجْبٌ

. سه چيز هلاك كننده آمد : بخل وهوا وعُجب .
اى خردمند ! نكته‌اى بشنو * مردمان را هلاك جان است سه چيز هست بخل وهوا وكبر واز اين * مرد عاقل ، همى كند پرهيز
هامش
( 1 ) . در نسخهء « ح » : هر كه أو بيشتر تواضع كرد .