ثقاتى هستند كه دروغ نمىگويند .
« 1 » وشيخ ابن حجر « 2 » وصاحب مصالت « 3 » وعبد الحق دهلوى « 4 » شارح مشكاة المصابيح وغير ايشان ، ضبط أسامي بسيارى از آنها را كردهاند وما به ذكر چند نفرى قناعت مىكنيم .
عكرمة مولى عبد الله بن عبّاس ، يحيى بن معين : كه امام جرح وتعديل است - چنانچه ابن حجر در تقريب تهذيب گفته - در حقّ أو گفته كه أو مذهب صفريه داشت وأبو سعيد بن يونس ، در تاريخ غربا گفته در مغرب ، تا حال قومي هستند بر مذهب اباضيه ومىگويند اين دين را از عكرمة دارند ويحيى بن بكر گفت : عكرمة آمد به مصر واز آن جا رفت به مغرب . پس خوارجى كه در مغرباند ، از اويند واز ابن عمر روايت شده كه أو گفت به نافع : بر من دروغ مبند ، چنانچه عكرمة بر ابن عبّاس دروغ مىبست ؛ وجرير بن عبد الحميد ، از زياد روايت كرد كه : داخل شدم بر علي بن عبد الله بن عبّاس وعكرمة مقيّد بود . از سببش پرسيدم . گفت : بر پدرم دروغ مىبندد ، تمام اين كلمات ، از ابن حجر عسقلانى است .
هامش
( 1 ) . مثالب النواصب ، ابن شهرآشوب ، نسخهء خطّى كتابخانهء ناصريه لكنهو ( تصوير عكسي موجود در مركز احياء التراث الاسلامي قم ) ، ص 681 . هر دو مطلب ، از كتاب حاكم نقل شدهاند ؛ امّا آنچه در كتب موجود مىتوان يافت ، اتّهام بخارى در اتخاذ موضعي در باب عقايد است .
( 2 ) . در حاشية نسخه آمده است كه : ابن حجر در ميان علماء أهل سنّت ، بر دو نفر اطلاق مىشود : اوّل ، حافظ شهاب الدين أبو الفضل أحمد بن علي بن حجر عسقلانى كه در سنهء 853 ، وفات كرد ، واوست مؤلّف اصابه وفتح الباري وغيرها ؛ دوم ، شهاب الدين أحمد بن حجر هيثمى ، مفتى حجاز كه در سنهء 973 ، وفات كرد واوست مصنّف صواعق وتقريب وغيرها .
( 3 ) . در أصل چنين است واحتمالًا تحريف شدهء مصابيح باشد .
( 4 ) . عبد الحق دهلوى ( م 1052 ق ) از عالمان أهل سنّت در شبه قارهء هند است . وى نقش مهمّى در احياى توجّه به حديث در هند ايفا نمود . وى مشكاة المصابيح ، نوشته بغوى را به فارسي به عنوان أشعة اللمعات وبه عربى با عنوان لمعات التنقيح شرح نموده است . آثار وى در هند در بين مسلمانان ، بسيار رايج است .