دادن ترجمهاى صحيح وفصيح ودر بردارندهء همهء ظرافتهاى معنوي وصوري يك متن اديبانه وپُر از آرايه وصنعتگرى از اين دست ، آن گونه كه در فخامت وجزالت ، با أصل پهلو بزند ، چگونه كارى است . نمىگويم به اصطلاح أهل حكمت ، « ممتنع الوجود » است ؛ امّا قريب به « اعجاز » خواهد بود !
به گمان من ، ترجمهء ستايشنامه ، چيزِ بارِدى خواهد شد كه به هيچ روى ، وانمايندهء جمال وجلال أصل آن نيست . ارزش أدبي اين متن ، به اين است كه همين طور وبه زبان اصلى خوانده شود .
اگر هم مُراد از ترجمه ، آگاهى از اطّلاعات تاريخي آن است ، استخراج آنها با اندكى عربيدانى ميسّر است . افزون بر اين ، فشردهء محتواى آن ، در همين درآمد ونيز پيشگفتار نسخه برگردان ستايشنامه آمده است وان شاء اللَّه با تفصيل بيشتر نيز قلمي خواهد شد .
ميراث حديث شيعه — صفحة 566
مساهمون: مهدى مهريزى
ص٥٦٦