859 ق ، در نزد وى است كه نام ناظم را در آغاز نسخه ، چنين نوشتهاند : « أشرف بن الشيخ الإمام السعيد قدوة أرباب الحديث أبي الحسين بن حسن المراغي » .
بهنظر راقم اين سطور ، نام ناظم رسالهء ، أبو علي حسين بن حسن مراغى ، متخلّص به اشرف است كه به اشتباه از جانب كاتبِ نسخهء ديوان ، بهصورت فوق كتابت شدهاست . دليلِ بر اين امر ، چند چيز است :
اوّل . « اشرف » ، عنواني است كه بيشتر به عنوان تخلّص شعري به كار مىرفته تا نام خاص ؛ چنانكه در حدود 25 شاعر وسخنور با تخلّص اشرف مىشناسيم وتقريباً كمتر كسى را مىتوان يافت كه در آن عصر ، نام خاصش اشرف باشد .
دوم . در عنوان مذكور ، براي پدر اشرف ، صفات والقابى همچون « الشيخ الإمام السعيد قدوة أرباب الحديث » شمرده شده ، در حالي كه ما شخصي را كه داراى اين ألقاب باشد وبخصوص اينكه « سركردهء أصحاب حديث » بودهباشد ، در تاريخ مراغه نمىشناسيم واين در حالي است كه اشرف كه به نظر ما همان أبو علي حسين بن حسن مراغى است ، داراى دو اثر در شرح وترجمهء منظوم فارسي كلمات أمير المؤمنين است كه صفات وألقاب مزبور ، بيشتر بر وى تطبيق مىكند .
سوم . اشرف دو فرزند به نامهاى علاء الدين على ونظامالدين خضر داشته كه در ديوانش از آنها ياد كرده وبرخى از سرودههايش را بدانها اهدا كردهاست كنيهء « أبو علي » كه ما مدّعى نسبت آن به خود اشرف هستيم ، در لسان عرب از نام فرزند گرفته شده ، به پدر اطلاق مىشود . بدين ترتيب ، نسبت كنيهء أبو علي به اشرف ، از آن جهت كه علاء الدين على فرزند اوست ،
ميراث حديث شيعه — صفحة 271
مساهمون: مهدى مهريزى
ص٢٧١