[ وحائل شد ] خداى تعالى ميان أو وميان آن معصيت ، پس ترك كرد بنده آن معصيت را مىباشد . ترك أو آن معصيت را به توفيق خدا ووقتي كه « خلّى بينه وبين تلك المعصية : حائل نشد ميان أو وميان آن معصيت ، تا اينكه بنده مرتكب آن معصيت شد ، به تحقيق كه خذلان كرده أو را خداى تعالى ويارى ننموده أو را وتوفيقش نداده « 1 » .
ودر كتاب مذكور ، حبيب سجستانى از حضرت امام محمدباقر عليه السلام روايت كرده كه حضرت فرمودند : « به درستى كه در تورات مكتوب است كهاى موسى ! به درستى كه من خلق كردم تو را ، وبرگزيدم تو را ، وقوّت دادم تو را ، وامر نمودم تو را به طاعت خودم ، ونهى كردم تو را از معصيت خودم . پس اگر طاعت من كردى ، أعانت نمودم تو را بر طاعت خودم ، واگر معصيت من نمودى ، أعانت نكردم تو را بر معصيت خودم . اى موسى ! مراست منّت بر تو در طاعت تو مرا ومراست حجّت بر تو در معصيّت تو مرا « 2 » » .
وصاحب كتاب « توحيد » رضي الله عنه به سند خود از حضرت أمير المؤمنين - عليه الصلاة والسلام - روايت نموده كه : داخل شد شخصي از أهل عراق به خدمت حضرت أمير المؤمنين عليه السلام پس گفت : خبر ده مرا از خروج به أهل شام ، آيا به قضاىْ بود از جانب خداى تعالى ويا به قَدَر ؟ پس حضرت عليه السلام فرمود : « يا شيخ ! به خدا قسم ، بالا نرفتيد بلندى را وپايين نيامديد پستى را مگر به قضاى از خداى تعالى وبه قدر » . پس شيخ گفت : « نزد خداى تعالى ، محبوس شده رنج من ومرا هيچ اجرى نخواهد بود ؟ » . حضرت عليه السلام فرمود كه : به تحقيق ، عظيم گردانيدهاست اجر شما را در رفتن وآمدن شما كه به ارادهء خود رفتيد وأطاعت امام خود نموديد ودر اين رفتن ، مجبور نبوديد .
هامش
( 1 ) . معاني الأخبار ، ص 20 ، معنى الهدى والضلال والتوفيق والخذلان من اللَّه تبارك وتعالى .
( 2 ) . اين حديث در معاني الأخبار يافت نشد . ولى در توحيد صدوق ، ص 406 ذكر شدهاست .