( 40 ) خصّ بالبلاء من عرف النّاس وعاش بينهم من لم يعرفهم . 40
مخصوص شد به بلا آن كس كه بشناخت مردم را وبه حضور زيست در ميان مردم آن كس كه نشناخت ايشان را .
هر كه مردم شناس شد ، به بلا * مبتلا گشت ودرد ورنج وعنا
وآنكه نشناخت مردم جاهل * مى زيد در زمانه چون عادل
( 41 ) الغنى غنى القلب لاغنى المال . 41
توانگرى ، توانگرى دل است نه توانگرى مال .
چون زمالت نشد غنى حاصل * باش عادل صفت ، توانگر دل
( 42 ) البخيل لا يدخل الجنّة وإن كان عابدا . 42
بخيل نمى رود در بهشت ، اگرچه عابد باشد .
گرچه باشد ز عابدان بي قيل * نرود در بهشت مرد بخيل
( 43 ) والسّخى لا يدخل النّار ولو كان فاسقا . 43
وكرم دار نمى رود به دوزخ ، اگرچه فاسق باشد .
مرد فاسق اگر كرم داراست * أيمن از شرّ دوزخ وناراست
هامش
40 . با اندكى اختلاف : مسندالشهاب ، ج 1 ، ص 343 ، ح 381
41 . ر . ك : كنز العمّال ، ج 3 ، ص 727 ، ح 8591 ؛ بحارالانوار ، ج 31 ، ص 420 42 و 43 . در منبع زير با اين عبارت آمده است : « السخي قريب من اللّه قريب من الناس قريب من الجنة والبخيل بعيد من اللّه بعيد من الناس قريب من النار » ، احياء علوم الدين ، ج 4 ، ص 322