( 22 ) من أكل مع مغفور غفر اللّه له . 22
هر كه بخورد طعام با آمرزيده اى ، بيامرزد خداى تعالى أو را .
گر طعامي خورى تو با مغفور * كند از هر گناهت ايزد دور
( 23 ) الكريم إذا وعد وفا وإذا توعّد عفا . 23
كريم آن است كه چون وعده كند با كسى به آن وعده وفا كند وچون ترسى دهد كسى را عفو كند .
أو كريم است نزد أهل صفا * كه چو مردان كند به وعده وفا
وان كرم دار را تو خوان زنده * كه دهد دل به مرد ترسنده
( 24 ) من طلب شيئا وجدّ وجد . 24
هر كه طلب كند چيزى را وجدّ در آن بنمايد ، بيابد آن را .
اى كه با بخت خويش در تأبى
هرچه جويى وجد كنى ، يأبى
هامش
22 . حديثي بدين عبارت در جوامع روايى پيدا نشد .
23 . ر . ك : هدايةالمسترشدين ، شيخ محمد تقي ، ص 439 ، در نسخه موجود در نرم افزار معجم فقهى ، مركز معجم فقهى حضرت آيت اللّه گلپايگانى ( ره ) - قم : 1416 ه - ، به اين عبارت آمده : « الكريم إذا وعد به وإذا توعّد عفى . . . » .
24 . ر . ك : أحاديث وقصص مثنوى ، بديع الزمان فروزانفر ، تحقيق وترجمه حسين داوودى ، ص 71 ، اميركبير ، تهران ، چاپ أول : 1376 .
در اين زمينه مولوى در دفتر أول [ 1 / 1412 ] چنين سروده است :جست أو را تاش چون بنده بود * لاجرم جوينده يابنده بودنيز در دفتر پنجم [ 5 / 1342 ] سروده است :جدّ را بايد كه جان بنده بود * زان كه جد جوينده يابنده بودونيز در پايان دفتر ششم ، چاپ علاء الدّوله ، ص 229 آمده است :هر كه چيزى جست بي شك يافت أو * چون به جدّ اندر طلب بشتافت أو