اى كه هستى چو نور در حدقه * كبر با أهل كبر دان صدقه
( 19 ) من تواضع للّه رفعه اللّه ومن تكبّر وضعه اللّه . 19
هر كس كه تواضع كند از براي خدا با مردمان ، بلند مرتبه گرداند أو را خداى تعالى ، وهر كس كه تكبر كند با بندگان خدا بيندازد خداى - تعالى وتقدّس - أو را از مرتبه خود .
رفعت آرد تواضع للّه * كبر ، اندازد از مناصب وجاه
( 20 ) تخلّقوا بأخلاق اللّه . 20
خلق كنيد با خلق خدا همچون خلق خدا با خلق .
آن چنان كن تو با خلايق وخلق * كه كند با عباد ، خالق خلق
( 21 ) من أخلص للّه أربعين صباحا ظهرت ينابيع الحكمة من قلبه على لسانه . 21
هر كه خالصا للّه برخيزد چهل صباح ، ظاهر شود چشمه هاى حكمت از دل أو بر زبان أو .
چل صباح هر كه خالصا للّه * علم ودانش ز بارگاه اله
جويد آخر شود به كأم روان چشمه حكمت از دلش به زبان
هامش
19 . ر . ك : كنز العمال ، ج 3 ، ص 112 ، ح 5730 ؛ تحف العقول ، ص 46 ؛ بحارالانوار ، ج 94 ، ص 091 ؛ مسندالشهاب ، ج 1 ، ص 219
20 . ر . ك : بحارالانوار ، ج 61 ، ص 129
21 . ر . ك : حلية الأولياء ، أحمد بن عبد الله أصفهاني ، ج 5 ، ص 189 ، دارالكتب العلمية ، بيروت ، چاپ أول : 1409 ه - ؛ جامع صغير ، ص 510 ؛ ودر الدر المنثور ، عبد الرحمن بن أبي بكر سيوطى ، ج 2 ، ص 137 ، دارالفكر ، بيروت ، با اين عبارت آمده : « ما أخلص عبه للّه أربعين صباحا إلّا ظهرت ينابيع الحكمة من قلبه على لسانه » . در اين زمينه مولوى چنين سروده است :آن ينابيع الحكم همچون فرات * از دهان أو دوان از بي جهاتدفتر ششم [ 6 / 1016 ]