هر كس كه به عيب خويشتن مشغول است * در بزم حضور أهل دل مقبولست
هر شخص كه عيبجوى مردم باشد * بيچاره كه خود به علّت نهان معلول است
* * *
هر كس به بدى به روى من مىنگرد * در آينه روى خويشتن مىنگرد
گو خار بود دامن خود مىگيرد * وز گل رخ خويش در چمن مىنگرد
* * *
تا چند به فضل خويشتن مىنازى * چون شمع به گرد انجمن مىسازى
من فخر به فقر مىكنم در دو جهان * اى صاحب سيم وزر به من مىنازى
* * *
تا كي به هواي نفس رو تلخ شوى * گاهى به عراق وگاه بر بلخ شوى
از خلق به سيم وزر مىگردى * غافل كه تو خود به پيش شخص گردى
ولم نعثر على تاريخ وفات المترجم على وجه التحقيق حتّى اليوم وينبغي ان يكون تاريخ وفاته رحمه الله في الأعشار الأخيره من القرن الثالث عشر وبلغنا أنّه توفّي في مصر وكان في طريق السير والسلوك وكان له نحلة الشيخية فيها ، كما يشعر بذلك ما سمعت من كلامه .
من فخر به فقر مىكنم در هر دو جهان * اى صاحب سيم وزر به من مىنازى
وبلغنا أيضاً بان له مزار فيها يزوره الناس .
( 328 )
الشهيد مولى رضا الفاضل الأسترآبادي « 1 »
( . . . - 1284 )
العلّامة السعيد الشهيد الحاج مولى رضا الفاضل الأسترآبادي : هو العلّامة الراشد السعيد الشهيد المولى رضا الأسترآبادي أصلًا وموطناً وخاتمةً ، المشتهر بالفاضل .
هامش
( 1 ) استرآباد نامه ( شرح حال علماء وادباى استرآباد ، محمد صالح بن محمد تقي الأسترآبادي ) : ص 149 - 151 ؛ تاريخ فرهنگ وأدب گرگان واسترآباد ، اسداللَّه المعطوفي : ص 197 .