خود ناتوان است ، بنابراين تأخيرش در پرداخت بدهى ظلم محسوب نمىشود .
مندوحه
اين عنوان در مبحث اجتماع امر و نهى جريان دارد كه برخى از اصوليّون محلّ نزاع در آن مبحث را مقيد نمودند به جايى كه در مقام امتثال مندوحه باشد و معناى مندوحه آن است كه مكلّف از متثال امر در غير مورد اجتماع متمكن باشد . و مىتوان گفت تمام افرادى كه مورد نزاع در مسأله اجتماع امر و نهى را مقيّد كردند به موردى كه جمع بين عنوانين بسوء اختيار مكلف انجام گرفته باشد ، گفتارشان ناظر به همين قيد است . به طور كلى مقصود از مندوحه در مقام امتثال اين است كه مكلّف بر امتثال امر و نهى توانايى داشته باشد و حصول قدرت بر امتثال مزبور بدينگونه است كه موضوع و متعلق امر نسبت به آنچه نهى بدان تعلق گرفته اعم مطلق يا اعم من وجه باشد تا با آوردن مورد افتراق صدق كند كه وى امتثال امر برايش مقدور باشد ، چنان كه اين مطلب را برخى از محقّقان نيز يادآور شدهاند .