شك بدوى
به مبحث « شبهه بدويه » رجوع شود .
شك در تحقق سبب
سبب عبارت است از چيزى را كه هرگاه مانعى در كار نباشد باعث به وجود آمدن چيزى شود . چنانكه آتش سبب سوختن است . هرگاه در تحقق سبب ترديد باشد مسبب برآن مترتب نخواهد شد .
شك در رافع
شك در پيدايش امرى كه آن امر در صورت بروز مىتواند چيزى را كه قبلا موجود بوده از بين ببرد « شك در رافع » نام دارد . همان گونه كه به شك در رافع بودن چيزى كه فعلا موجود شده نسبت بر چيزى كه قبلا موجود بوده نيز اطلاق مىگردد .
بعضى اين قسم را شك در رافعيت موجود هم نام دادهاند .
شك در مقتضى
شك در بقاى مستصحب را در مسير زمان شك در مقتضى گويند .
شك سارى
بر شكى كه در مجراى قاعده يقين اخذ شده شك سارى گويند . به بيان ديگر وقتى علم به چيزى داريم پس شك مىكنيم آيا علم ما مطابق واقع بوده يا خير ؟
اينگونه شك « شك سارى » گويند .
مثال : علم به عادل بودن فردى داشتيم و هماكنون شك مىكنم آيا آن علم