1 - شهرت روايى . 2 - شهرت عملى . 3 - شهرت فتوايى .
شهرت روايى
عبارت است از اينكه مشهور محدثين حديثى را روايت كرده باشند اعم از اينكه مشهور علماء و فقهاء برطبق آن عمل كرده باشند و يا عمل نكرده باشند البته مشروط بر اينكه به سر حد تواتر نرسد چنين حديثى را مىگويند خبر واحد مشهور و يا خبر واحد مستفيض .
شهرت عملى
عبارت است از اينكه هشتاد درصد فقها برطبق حديثى عمل نموده و برطبق آن فتوى داده باشند اعم از اينكه مشهور محدثين اين حديث را نقل كرده باشند و يا خير .
شهرت فتوايى
آن است كه مثلا هشتاد درصد فقها برطبق حكمى از احكام فتوى داده باشند بدون اينكه مدرك فتوى براى ما روشن باشد ، بلكه مجرد شهرت فتوائيه است حال اعم از اينكه برطبق فتوى مشهور اصلا حديثى نباشد و يا باشد ولى ما يقين داشته باشيم كه آن حديث مدرك اين فتوى نيست و يا ما شك داشته باشيم و ندانيم كه مدرك اين فتوى آن حديث است يا خير ؟
شىء
در سه مورد به كار مىرود :
1 - جواهر : مثل انسان و فرس . . .