عدّه نگه دارد تا سه ماه تمام شود ، مثلًا اگر غروب روز بيستم ماه طلاقش بدهند و آن ماه بيست و نُه روز باشد بايد نه روز باقى ماه را با دو ماه بعد از آن و بيست روز از ماه چهارم عدّه نگه دارد ، و احتياط مستحب آن است كه از ماه چهارم بيست و يك روز عدّه نگه دارد تا با مقدارى كه از ماه اول عدّه نگه داشته سى روز شود .
مسأله 2514 - اگر زن آبستن را طلاق دهند ، عدّهاش تا دنيا آمدن يا سقط شدن بچهء او است ، بنابراين اگر مثلًا يك ساعت بعد از طلاق بچهء او به دنيا آيد ، عدّهاش تمام مىشود .
مسأله 2515 - زنى كه نُه سالش تمام شده و يائسه نيست اگر صيغه شود مثلًا يك ماهه ، يا يك ساله چنانچه شوهرش با او نزديكى نمايد و مدت آن زن تمام شود يا شوهر مدت را به او ببخشد در صورتى كه حيض مىبيند بايد به مقدار دو حيض و اگر حيض نمىبيند ، چهل و پنج روز بايد از شوهر كردن خوددارى نمايد .
مسأله 2516 - ابتداى عدّهء طلاق از موقعى است كه خواندن صيغهء طلاق تمام مىشود ، چه زن بداند طلاقش دادهاند يا نداند ، پس اگر بعد از تمام شدن عدّه بفهمد كه او را طلاق دادهاند ، لازم نيست دوباره عدّه نگه دارد .
عِدّه زنى كه شوهرش مرده
مسأله 2517 - زنى كه شوهرش مرده اگر آبستن نباشد ، بايد تا چهار ماه و ده روز عدّه نگه دارد ؛ يعنى از شوهر كردن خوددارى نمايد اگرچه يائسه يا صيغه باشد ، يا شوهرش با او نزديكى نكرده باشد و اگر آبستن باشد ، بايد تا موقع زاييدن عدّه نگه دارد ، ولى اگر پيش از گذشتن چهار ماه و ده روز ، بچهاش به دنيا آيد بايد تا چهار ماه و ده روز از مرگ شوهرش صبر كند و اين عدّه را عدّهء وفات مىگويند .
مسأله 2518 - زنى كه در عدّهء وفات مىباشد ، حرام است لباس الوان بپوشد و سرمه بكشد و همچنين كارهاى ديگرى كه زينت حساب شود بر او حرام مىباشد .