احكام طلاق
[ شروط صحت طلاق ]
مسأله 2498 - مردى كه زن خود را طلاق مىدهد ، بايد عاقل و بنابر احتياط واجب بالغ باشد ، و به اختيار خود طلاق دهد ، و اگر او را مجبور كنند كه زنش را طلاق دهد طلاق باطل است ، و نيز بايد قصد طلاق داشته باشد ، پس اگر صيغهء طلاق را به شوخى بگويد صحيح نيست .
مسأله 2499 - زن بايد در وقت طلاق از خون حيض و نفاس پاك باشد و شوهرش در آن پاكى يا در حال نفاس يا حيض كه پيش از اين پاكى بوده با او نزديكى نكرده باشد و تفصيل اين دو شرط در مسائل آينده گفته مىشود .
مسأله 2500 - طلاق دادن زن در حال حيض يا نفاس در سه صورت صحيح است :
اول : آن كه شوهرش بعد از ازدواج با او نزديكى نكرده باشد .
دوم : آبستن باشد ، و اگر معلوم نباشد كه آبستن است و شوهر در حال حيض طلاقش بدهد ، بعد بفهمد آبستن بوده ، اشكال ندارد .
سوم : مرد به واسطهء غايب بودن نتواند يا برايش مشكل باشد كه پاك بودن زن را بفهمد .
مسأله 2501 - اگر زن را از خون حيض پاك بداند و طلاقش دهد بعد معلوم شود كه موقع طلاق در حال حيض بوده ، طلاق او باطل است و اگر او را در حيض بداند و