طلاقش دهد بعد معلوم شود پاك بوده طلاق او صحيح است .
مسأله 2502 - كسى كه مىداند زنش در حال حيض يا نفاس است ، اگر غايب شود مثلًا مسافرت كند و بخواهد او را طلاق دهد ، بايد تا مدتى كه معمولًا زنها از حيض يا نفاس پاك مىشوند صبر كند .
مسأله 2503 - اگر مردى كه غايب است بخواهد زن خود را طلاق دهد چنانچه بتواند اطلاع پيدا كند كه زن او در حال حيض يا نفاس است يا نه ، اگرچه اطلاع او از روى عادت حيض زن ، يا نشانههاى ديگرى باشد كه در شرع معيّن شده ، بايد تا مدتى كه معمولًا زنها از حيض يا نفاس پاك مىشوند صبر كند .
مسأله 2504 - اگر با عيالش كه از خون حيض و نفاس پاك است نزديكى كند و بخواهد طلاقش دهد ، بايد صبر كند تا دوباره حيض ببيند و پاك شود ، ولى زنى را كه نُه سالش تمام نشده ، يا آبستن است ، اگر بعد از نزديكى طلاق دهند ، اشكال ندارد ، و همچنين است اگر يائسه باشد ؛ يعنى اگر سيده است بيشتر از شصت سال و اگر سيده نيست بيشتر از پنجاه سال داشته باشد .
مسأله 2505 - هرگاه با زنى كه از خون حيض و نفاس پاك است نزديكى كند و در همان پاكى طلاقش دهد اگر بعد معلوم شود كه موقع طلاق آبستن بوده اشكال ندارد .
مسأله 2506 - اگر با زنى كه از خون حيض و نفاس پاك است نزديكى كند و مسافرت نمايد ، چنانچه بخواهد در سفر طلاقش دهد ، بايد به قدرى كه زن معمولًا بعد از آن پاكى ، خون مىبيند و دوباره پاك مىشود صبر كند .
مسأله 2507 - اگر مرد بخواهد زن خود را كه به واسطهء مرضى حيض نمىبيند طلاق دهد ، بايد از وقتى كه با او نزديكى كرده تا سه ماه از جماع با او خوددارى نمايد و بعد او را طلاق دهد .
رساله توضيح المسائل ( موسوعة الإمام الخميني 29 ) ( فارسى ) — صفحة 447
مساهمون: السيد الخميني
ص٤٤٧