تخطي إلى المحتوى الرئيسي

رساله توضيح المسائل ( موسوعة الإمام الخميني 29 ) ( فارسى ) — صفحة 296

مساهمون:

ص٢٩٦
و براى هر روز يك مد طعام به فقير بدهد . مسأله 1710 - اگر روزهء رمضان را عمداً نگيرد ، بايد قضاى آن را به‌جا آورد و براى هر روز دو ماه روزه بگيرد يا به شصت فقير طعام بدهد ، يا يك بنده آزاد كند ، و چنانچه تا رمضان آينده قضاى آن روزه را به‌جا نياورد براى هر روز نيز دادن يك مد طعام لازم است . مسأله 1711 - اگر روزهء رمضان را عمداً نگيرد و در روز كارى كه روزه را باطل مىكند انجام دهد ، مثلًا چند مرتبه جماع كند يك كفاره كافى است . مسأله 1712 - بعد از مرگ پدر ، پسر بزرگ‌تر بايد قضاى نماز و روزهء او را به تفصيلى كه در مسأله 1390 گفته شد به‌جا آورد ولى قضاى روزهء مادر ، بر پسر واجب نيست . مسأله 1713 - اگر پدر غير از روزهء رمضان ، روزهء واجب ديگرى را مانند روزهء نذر نگرفته باشد بايد پسر بزرگ‌تر قضا نمايد .

احكام روزهء مسافر

مسأله 1714 - مسافرى كه بايد نمازهاى چهار ركعتى را در سفر دو ركعت بخواند ، نبايد روزه بگيرد و مسافرى كه نمازش را تمام مىخواند مثل كسى كه شغلش مسافرت يا سفر او سفر معصيت است ، بايد در سفر روزه بگيرد . مسأله 1715 - مسافرت در ماه رمضان اشكال ندارد . ولى اگر براى فرار از روزه باشد مكروه است . مسأله 1716 - اگر غير از روزهء رمضان روزهء معيّن ديگرى بر انسان واجب باشد بنابر احتياط واجب نبايد در آن روز مسافرت كند . و اگر در سفر باشد بايد قصد كند كه ده روز در جايى بماند و آن روز را روزه بگيرد ولى اگر نذر كرده باشد روز معينى را روزه بگيرد مىتواند در آن روز مسافرت نمايد .