نمايد ، مثلًا كسى كه پيش از ماه رمضان مسافرت كرده و نمىداند پنجم رمضان از سفر برگشته يا ششم ، مىتواند پنج روز روزه بگيرد و نيز كسى هم كه نمىداند چه وقت عذر برايش پيدا شده ، مىتواند مقدار كمتر را قضا نمايد ، مثلًا اگر در آخرهاى ماه رمضان مسافرت كند و بعد از رمضان برگردد و نداند كه بيست و پنجم رمضان مسافرت كرده ، يا بيست و ششم ، مىتواند مقدار كمتر يعنى پنج روز را قضا كند .
مسأله 1698 - اگر از چند ماه رمضان روزهء قضا داشته باشد ، قضاى هر كدام را كه اول بگيرد مانعى ندارد . ولى اگر وقت قضاى رمضان آخر تنگ باشد ، مثلًا پنج روز از رمضان آخر قضا داشته باشد و پنج روز هم به رمضان مانده باشد بايد اول ، قضاى رمضان آخر را بگيرد .
مسأله 1699 - اگر قضاى روزهء چند رمضان بر او واجب باشد و در نيت معيّن نكند روزهاى را كه مىگيرد قضاى كدام رمضان است ، قضاى سال اول حساب مىشود .
مسأله 1700 - كسى كه قضاى روزهء رمضان را گرفته ، اگر وقت قضاى روزه او تنگ نباشد مىتواند پيش از ظهر روزهء خود را باطل نمايد .
مسأله 1701 - اگر قضاى روزهء ماه رمضان شخص ديگرى را گرفته باشد ، احتياط واجب آن است كه بعد از ظهر روزه را باطل نكند .
مسأله 1702 - اگر به واسطهء مرض ، يا حيض ، يا نفاس ، روزهء رمضان را نگيرد و پيش از تمام شدن رمضان بميرد ، لازم نيست روزههايى را كه نگرفته براى او قضا كنند ، اگرچه مستحب است .
مسأله 1703 - اگر به واسطهء مرضى روزهء رمضان را نگيرد و مرض او تا رمضان سال بعد طول بكشد قضاى روزههايى را كه نگرفته بر او واجب نيست ، و بايد براى هر روز يك مد كه تقريباً ده سير است طعام ؛ يعنى گندم يا جو و مانند اينها ، به فقير بدهد ، ولى اگر به واسطهء عذر ديگرى مثلًا براى مسافرت روزه نگرفته باشد و عذر او تا رمضان
رساله توضيح المسائل ( موسوعة الإمام الخميني 29 ) ( فارسى ) — صفحة 294
مساهمون: السيد الخميني
ص٢٩٤