داخل بينى كند و بىاختيار فرو رود ، قضا بر او واجب نيست .
مسأله 1690 - مضمضه زياد براى روزهدار مكروه است و اگر بعد از مضمضه بخواهد آب دهان را فرو برد ، بهتر است سه مرتبه آب دهان را بيرون بريزد .
مسأله 1691 - اگر انسان بداند كه به واسطهء مضمضه بىاختيار ، يا از روى فراموشى آب وارد گلويش مىشود ، نبايد مضمضه كند .
مسأله 1692 - اگر در ماه رمضان ، بعد از تحقيق يقين كند كه صبح نشده و كارى كه روزه را باطل مىكند انجام دهد ، بعد معلوم شود صبح بوده قضا لازم نيست .
مسأله 1693 - اگر انسان شك كند كه مغرب شده يا نه ، نمىتواند افطار كند ، ولى اگر شك كند كه صبح شده يا نه ، پيش از تحقيق هم مىتواند كارى كه روزه را باطل مىكند انجام دهد .
احكام روزهء قضا
مسأله 1694 - اگر ديوانه عاقل شود ، واجب نيست روزههاى وقتى را كه ديوانه بوده قضا نمايد .
مسأله 1695 - اگر كافر مسلمان شود ، واجب نيست روزههاى وقتى را كه كافر بوده قضا نمايد . ولى اگر مسلمانى كافر شود و دوباره مسلمان گردد روزههاى وقتى را كه كافر بوده بايد قضا نمايد .
مسأله 1696 - روزهاى كه از انسان به واسطهء مستى فوت شده ، بايد قضا نمايد ، اگرچه چيزى را كه به واسطهء آن مست شده ، براى معالجه خورده باشد ، بلكه اگر نيت روزه كرده و مست شده و در حال مستى روزه را ادامه داده تا از مستى خارج شده باشد بنابر احتياط واجب بايد روزهء آن روز را تمام كند و بعداً قضا نمايد .
مسأله 1697 - اگر براى عذرى چند روز روزه نگيرد و بعد شك كند كه چه وقت عذر او بر طرف شده مىتواند مقدار كمتر را كه احتمال مىدهد روزه نگرفته قضا