مسأله 1293 - كسى كه نمىداند پيش از رسيدن به هشت فرسخ از وطنش مىگذرد يا نه ، يا ده روز در محلى مىماند يا نه ، بايد نماز را تمام بخواند .
مسأله 1294 - كسى كه مىخواهد پيش از رسيدن به هشت فرسخ از وطنش بگذرد ، يا ده روز در محلى بماند ، و نيز كسى كه مردد است كه از وطنش بگذرد ، يا ده روز در محلى بماند ، اگر از ماندن ده روز يا گذشتن از وطن منصرف شود ، باز هم بايد نماز را تمام بخواند . ولى اگر باقيماندهء راه هشت فرسخ باشد ، يا چهار فرسخ باشد و بخواهد برود و برگردد ، بايد نماز را شكسته بخواند .
شرط پنجم : آن كه براى كار حرام سفر نكند و اگر براى كار حرامى مانند دزدى سفر كند ، بايد نماز را تمام بخواند . و همچنين است اگر خود سفر حرام باشد ، مثل آن كه براى او ضرر داشته باشد ، يا زن بدون اجازهء شوهر سفرى برود كه بر او واجب نباشد ولى اگر مثل سفر حج واجب باشد ، بايد نماز را شكسته بخوانند .
مسأله 1295 - سفرى كه اسباب اذيت پدر و مادر باشد حرام است و انسان بايد در آن سفر نماز را تمام بخواند و روزه هم بگيرد .
مسأله 1296 - كسى كه سفر او حرام نيست و براى كار حرام هم سفر نمىكند ، اگرچه در سفر ، معصيتى انجام دهد ، مثلًا غيبت كند يا شراب بخورد ، بايد نماز را شكسته بخواند .
مسأله 1297 - اگر مخصوصاً براى آن كه كار واجبى را ترك كند مسافرت نمايد نمازش تمام است ، پس كسى كه بدهكار است ، اگر بتواند بدهى خود را بدهد و طلبكار هم مطالبه كند ، چنانچه در سفر نتواند بدهى خود را بدهد و مخصوصاً براى فرار از دادن قرض مسافرت نمايد بايد نماز را تمام بخواند ولى اگر مخصوصاً براى ترك واجب مسافرت نكند ، بايد نماز را شكسته بخواند و احتياط مستحب آن است كه هم شكسته و هم تمام بخواند .
مسأله 1298 - اگر سفر او سفر حرام نباشد ولى حيوان سوارى يا مركب ديگرى كه
رساله توضيح المسائل ( موسوعة الإمام الخميني 29 ) ( فارسى ) — صفحة 232
مساهمون: السيد الخميني
ص٢٣٢