سوار است غصبى باشد ، نمازش شكسته است ولى اگر در زمين غصبى مسافرت كند ، بنابر احتياط واجب بايد نماز را هم شكسته و هم تمام بخواند .
مسأله 1299 - كسى كه با ظالم مسافرت مىكند اگر ناچار نباشد و مسافرت او كمك به ظالم باشد ، بايد نماز را تمام بخواند ، و اگر ناچار باشد يا مثلًا براى نجات دادن مظلومى با او مسافرت كند ، نمازش شكسته است .
مسأله 1300 - اگر به قصد تفريح و گردش مسافرت كند حرام نيست و بايد نماز را شكسته بخواند .
مسأله 1301 - اگر براى لهو و خوشگذرانى به شكار رود ، نمازش تمام است و چنانچه براى تهيه معاش به شكار رود ، نمازش شكسته است و اگر براى كسب و زياد كردن مال برود ، احتياط واجب آن است كه نماز را هم شكسته و هم تمام بخواند ، ولى بايد روزه نگيرد .
مسأله 1302 - كسى كه براى معصيت سفر كرده ، موقعى كه از سفر برمىگردد اگر توبه كرده ، بايد نماز را شكسته بخواند . و اگر توبه نكرده ، و چيزى هم كه بازگشت را از جزئيت سفر معصيت خارج كند حادث نشده باشد بايد تمام بخواند و احتياط مستحب آن است كه هم شكسته و هم تمام بخواند .
مسأله 1303 - كسى كه سفر او سفر معصيت است ، اگر در بين راه از قصد معصيت برگردد ، چنانچه باقيماندهء راه هشت فرسخ باشد ، يا چهار فرسخ باشد و بخواهد برود و برگردد ، بايد نماز را شكسته بخواند .
مسأله 1304 - كسى كه براى معصيت سفر نكرده ، اگر در بين راه قصد كند كه بقيهء راه را براى معصيت برود ، بايد نماز را تمام بخواند ولى نمازهايى را كه شكسته خوانده صحيح است .
شرط ششم : آن كه از صحرانشينهايى نباشد كه در بيابانها گردش مىكنند و هر جا آب و خوراك براى خود و حشمشان پيدا كنند مىمانند و بعد از چندى به جاى
رساله توضيح المسائل ( موسوعة الإمام الخميني 29 ) ( فارسى ) — صفحة 233
مساهمون: السيد الخميني
ص٢٣٣