تخطي إلى المحتوى الرئيسي

رساله توضيح المسائل ( موسوعة الإمام الخميني 29 ) ( فارسى ) — صفحة 229

مساهمون:

ص٢٢٩
بخواند و بعد بفهمد كه هشت فرسخ نبوده ، بايد آن را چهار ركعتى به‌جا آورد و اگر وقت گذشته قضا نمايد . مسأله 1277 - كسى كه يقين دارد سفرش هشت فرسخ نيست ، يا شك دارد كه هشت فرسخ هست يا نه ، چنانچه در بين راه بفهمد كه سفر او هشت فرسخ بوده ، اگرچه كمى از راه باقى باشد ، بايد نماز را شكسته بخواند و اگر بعد از تمام خواندن نماز ، فهميد سفرش هشت فرسخ بوده ، بنابر اقوا بايد نماز را دوباره شكسته اعاده نمايد ، و در صورتى كه وقت گذشته باشد ، بايد بنابر احتياط واجب ، نماز را دوباره قضا نمايد . مسأله 1278 - اگر بين دو محلى كه فاصله آنها كمتر از چهار فرسخ است ، چند مرتبه رفت و آمد كند ، اگرچه روى هم رفته هشت فرسخ شود ، بايد نماز را تمام بخواند . مسأله 1279 - اگر محلى دو راه داشته باشد ، يك راه آن كمتر از هشت فرسخ و راه ديگر آن هشت فرسخ يا بيشتر باشد ، چنانچه انسان از راهى كه هشت فرسخ است به آن‌جا برود ، بايد نماز را شكسته بخواند و اگر از راهى كه هشت فرسخ نيست برود ، بايد تمام بخواند . مسأله 1280 - اگر شهر ديوار دارد ، بايد ابتداى هشت فرسخ را از ديوار شهر حساب كند ، و اگر ديوار ندارد بايد از خانه‌هاى آخر شهر حساب نمايد . شرط دوم : آن كه از اول مسافرت قصد هشت فرسخ را داشته باشد ، پس اگر به جايى كه كمتر از هشت فرسخ است مسافرت كند و بعد از رسيدن به آن‌جا قصد كند جايى برود كه با مقدارى كه آمده هشت فرسخ شود ، چون از اول قصد هشت فرسخ را نداشته ، بايد نماز را تمام بخواند . ولى اگر بخواهد از آن‌جا هشت فرسخ برود يا چهار فرسخ برود و به وطنش يا به جايى كه مىخواهد ده روز بماند برگردد بايد نماز را شكسته بخواند . مسأله 1281 - كسى كه نمىداند سفرش چند فرسخ است ، مثلًا براى پيدا كردن