مسأله 1311 - راننده و دورهگردى كه در دو سه فرسخى شهر رفت و آمد مىكند ، چنانچه اتفاقاً سفر هشت فرسخى برود ، بايد نماز را شكسته بخواند .
مسأله 1312 - كسى كه شغلش مسافرت است اگر ده روز يا بيشتر در وطن خود بماند ، چه از اول قصد ماندن ده روز را داشته باشد ، چه بدون قصد بماند ، بايد در سفر اولى كه بعد از ده روز مىرود ، نماز را شكسته بخواند .
مسأله 1313 - كسى كه شغلش مسافرت است ، اگر در غير وطن خود ده روز بماند در سفر اولى كه بعد از ده روز مىرود ، بايد نماز را شكسته بخواند . چه از اول قصد ماندن ده روز را داشته باشد يا نداشته باشد .
مسأله 1314 - كسى كه شغلش مسافرت است ، اگر شك كند كه در وطن خود يا جاى ديگر ده روز مانده يا نه ، بايد نماز را تمام بخواند .
مسأله 1315 - كسى كه در شهرها سياحت مىكند و براى خود وطنى اختيار نكرده ، بايد نماز را تمام بخواند .
مسأله 1316 - كسى كه شغلش مسافرت نيست ، اگر مثلًا در شهرى يا در دهى جنسى دارد كه براى حمل آن مسافرتهاى پى در پى مىكند ، بايد نماز را شكسته بخواند .
مسأله 1317 - كسى كه از وطنش صرف نظر كرده و مىخواهد وطن ديگرى براى خود اختيار كند ، اگر شغلش مسافرت نباشد بايد در مسافرت نماز را شكسته بخواند .
شرط هشتم : آن كه به حد ترخص برسد ؛ يعنى از وطنش يا جايى كه قصد كرده ده روز در آنجا بماند به قدرى دور شود كه ديوار شهر را نبيند و صداى اذان آن را نشنود ، ولى بايد در هوا غبار يا چيز ديگرى نباشد كه از ديدن ديوار و شنيدن اذان جلوگيرى كند و لازم نيست به قدرى دور شود كه منارهها و گنبدها را نبيند ، يا ديوارها هيچ پيدا نباشد ، بلكه همين قدر كه ديوارها كاملًا معلوم نباشد كافى است .
مسأله 1318 - كسى كه به سفر مىرود اگر به جايى برسد كه اذان را نشنود ولى ديوار
رساله توضيح المسائل ( موسوعة الإمام الخميني 29 ) ( فارسى ) — صفحة 235
مساهمون: السيد الخميني
ص٢٣٥