گمشدهاى مسافرت مىكند و نمىداند كه چه مقدار بايد برود تا آن را پيدا كند ، بايد نماز را تمام بخواند . ولى در برگشتن ، چنانچه تا وطنش يا جايى كه مىخواهد ده روز در آنجا بماند ، هشت فرسخ يا بيشتر باشد ، بايد نماز را شكسته بخواند . و نيز اگر در بين رفتن قصد كند كه چهار فرسخ برود و برگردد ، چنانچه رفتن و برگشتن هشت فرسخ شود ، بايد نماز را شكسته بخواند .
مسأله 1282 - مسافر در صورتى بايد نماز را شكسته بخواند كه تصميم داشته باشد هشت فرسخ برود ، پس كسى كه از شهر بيرون مىرود و مثلًا قصدش اين است كه اگر رفيق پيدا كند ، سفر هشت فرسخى برود چنانچه اطمينان دارد كه رفيق پيدا مىكند ، بايد نماز را شكسته بخواند و اگر اطمينان ندارد ، بايد تمام بخواند .
مسأله 1283 - كسى كه قصد هشت فرسخ دارد ، اگرچه در هر روز مقدار كمى راه برود وقتى به جايى برسد كه ديوار شهر را نبيند و اذان آن را نشنود بايد نماز را شكسته بخواند . ولى اگر در هر روز مقدار خيلى كمى راه برود كه نگويند مسافر است ، بايد نمازش را تمام بخواند و احتياط مستحب آن است كه هم شكسته و هم تمام بخواند .
مسأله 1284 - كسى كه در سفر به اختيار ديگرى است ، مانند نوكرى كه با آقاى خود مسافرت مىكند چنانچه بداند سفر او هشت فرسخ است ، بايد نماز را شكسته بخواند .
مسأله 1285 - كسى كه در سفر به اختيار ديگرى است ، اگر بداند يا گمان داشته باشد كه پيش از رسيدن به چهار فرسخ از او جدا مىشود ، بايد نماز را تمام بخواند .
مسأله 1286 - كسى كه در سفر به اختيار ديگرى است ، اگر شك دارد كه پيش از رسيدن به چهار فرسخ از او جدا مىشود يا نه ، بايد نماز را شكسته بخواند . و نيز اگر شك او از اين جهت است كه احتمال مىدهد مانعى براى سفر او پيش آيد ، چنانچه احتمال او در نظر مردم بهجا نباشد بايد نمازش را شكسته بخواند .
شرط سوم : آن كه در بين راه از قصد خود بر نگردد ، پس اگر پيش از رسيدن به چهار فرسخ از قصد خود برگردد يا مردد شود ، بايد نماز را تمام بخواند .
رساله توضيح المسائل ( موسوعة الإمام الخميني 29 ) ( فارسى ) — صفحة 230
مساهمون: السيد الخميني
ص٢٣٠