تخطي إلى المحتوى الرئيسي

تفسير هدايت (فارسى) — صفحة 385

مساهمون:

ص٣٨٥
بايد از ميان برود . در آن هنگام كه آسمان شكافته شود ، خرسنگهاى عظيمى كه از پراشيدن ستارگان به وجود آمده ، بر زمين فرو مىريزد ، پس واى بر كسى كه در آن روز در حمايت سپر تقوا و پرهيزگارى قرار نگرفته و از حضور در سايه عرش الاهى برخوردار نبوده باشد ! [ 2 ] حوادثى عظيم در تاريخ جهان صورت گرفته ، همچون انفجار هولناكى كه بنا بر بعضى از نظريه‌هاى علمى پيش از حدود 15 ميليارد سال پيش از اين واقع شده و بعضى از آلات علمى بسيار حساس توانسته است بازتابى از آن را در اطراف جهان كشف كند . . . و شك نيست كه اين حوادث تكرار پيدا مىكند ، بدان سبب كه عوامل آنها هنوز وجود دارد ، ولى علم امروز ما به آن اندازه نيست كه بتوانيم چگونگى و زمان تجديد آنها را دقيقا پيشگويى كنيم ؛ ولى ، وحى الاهى به ما خبر مىدهد كه نظام وجود منظومه شمسى كه ما اكنون در آن زندگى مىكنيم ، فرو خواهد ريخت ، و اين كه نظام ديگر منظومه‌ها و كهكشانها نيز سرنوشت مشابهى خواهد داشت ، به نظر بعضى از مفسران از آيه‌اى دستگير ما مىشود كه مىگويد :
وَ إِذَا الْكَواكِبُ انْتَثَرَتْ
- و در آن هنگام كه ستارگان فرو ريزند . » گفتند : كواكب به معنى همه ستارگان است ، و معنى انتثار پراكنده شدن و فرو ريختن آنها . ولى احتمال آن هست كه اين امر تنها مخصوص به منظومه ما و ستارگان آن بوده باشد ، از آن جهت كه سخن درباره آن است ، و خدا دانا است . [ 3 ] رابطه پراكنده شدن ستارگان با شكافتن آسمان چگونه است ؟ آيا منظومه ما در زير فشارى عظيم قرار مىگيرد كه سبب از هم پاشيدن آن و انتشار ستارگان مىشود ، يا اين كه از ميان رفتن جاذبه و گرانش سبب از بين رفتن تعادل دقيقى مىشود كه اكنون در آن زندگى مىكنيم ، يا چيزى ديگر سبب اين حادثه مىشود ؟ در اين باره چيزى نمىدانيم ، ولى آنچه از خلال نصوص دستگير ما مىشود ، اين است كه تكان سختى سراسر آفرينش را به لرزه در مىآورد ، / 383 و درياها ، پس از آتش گرفتن منفجر مىشوند .
تفسير هدايت (فارسى) — صفحة 385 | احمد آرام / السيد محمد تقي المدرسي