19 - علّت دشمنى برخى از زنان پيامبر ( ص ) با حضرت زهرا ( س ) و اميرالمومنين ( ع ) چه بوده است ؟
اينگونه دشمنىها از صفات رذيله ، بهويژه رذيلت بزرگ حسد سرچشمه مىگيرد . « 1 »
هامش
( 1 ) . ذخائر العقبي ، ص 36 :
« عَن عائِشَة . قالَتْ : قُلتُ : يا رَسُولَ اللّهِ ما لَكَ إِذا جاءَت فاطِمَةَ قَبَّلتَها حَتّى تَجْعَلَ لِسانَكَ فى فيها كُلُّهُ كَأنَّكَ تُريدَ أنْ تَلعَقَها عَسَلًا ؟ ! قالَ : نَعَم يا عائِشَة ، إنّى لَمّا أسرَى بى إِلَى السَّماءِ أدخَلَنى جَبرَيلُ الجَنَّةَ فَنَاوَلَنى مِنها تُفَّاحَةً فَأكلتُها ، فَصارَت نُطفَةٌ فى صُلبى ، فَلَمّا نَزَلتُ واقَعتُ خَديجَةَ فَفاطِمَةُ مِن تِلكَ النُّطفَةِ ، وَ هِى حَوراءُ إِنسية ، كُلَّمَا اشْتَقتُ إِلىالجَنّةِ قَبَّلتُها
- عايشه مىگويد : به رسول خدا ( ص ) گفتم : چرا وقتى فاطمه نزد شما مىآيد ، او را مىبوسيد به گونهاى كهزبان و لبهايتان بر لبها و دهان او قرار مىگيرد ، گويى كه مىخواهيد به او عسل بچشانيد ؟ ! پيامبر اكرم ( ص ) فرمودند : آرى اى عايشه ، من وقتى در جريان معراج به آسمان برده شدم ، جبرئيل مرا در بهشت وارد كرد و به من سيب بهشتى داد ، و من آن سيب را خوردم و آن سيب در صلب من ، به صورت نطفهاى درآمد ، پس هنگامى كه از معراج بازگشتم ، آن نطفه در رحم خديجه ، تبديل به فرزندى شد كه او فاطمه است و از اين رو او يك موجود قدسى و ملكوتى به شكل و صورت انسان است و من هرگاه مشتاق بهشت و عوالم قدس و ملكوت مىشوم ، فاطمه را مىبوسم . » ؛ يا در هنگامى كه خبر شهادت اميرالمؤمنين ( ع ) به مدينه رسيد ، عايشه سجدهء شكر به جا آورد :
« لَمّا أنْ جَاءَ عَائِشَةَ قَتْلَ عَلى ( ع ) سَجَدَتْ »
[ مقاتل الطّالبين ، ص 27 ؛ وقعة جمل ، ص 26 ] ؛ جهت آگاهى بيشتر در مورد بعضى از رفتارهاى سرشار از حسادت برخى از همسران پيامبر اكرم ( ص ) نسبت به حضرت زهرا ( س ) و اميرالمومنين ( ع ) ، ر . ك : الطرائف ، ج 1 ، صص 297 - 290 ؛ تاريخ بغداد ، ج 5 ، ص 293 ؛ بحارالأنوار ، ج 32 ، ص 341 . برخى از زنان پيامبر گرامى ( ص ) نه تنها نسبت به حضرت زهرا ( س ) بلكه به مادر ايشان حضرت