هامش
وحى كرد و بهوسيلهء آن زبان محمد ( ص ) را گشود تا او را فاطمه ناميد ، سپس فرمود : من تو را با دانش ، از شير باز گرفتم و تو را از حيض بريدم . » [ الكافى ، ج 1 ، ص 460 ] .
ج ) «
إِنَّ اللَّهَ تَبَارَكَ وَ تَعَالَى عَلِمَ مَا كَانَ قَبْلَ كَوْنِهِ فَعَلِمَ أَنَّ رَسُولَ اللَّهِ ( ص ) يتَزَوَّجُ فِى الْأَحْياءِ وَ أَنَّهُمْ يطْمَعُونَ فِى وِرَاثَةِ هَذَا الْأَمْرِ مِنْ قِبَلِهِ فَلَمَّا وُلِدَتْ فَاطِمَةُ سَمَّاهَا اللَّهُ تَبَارَكَ وَ تَعَالَى فَاطِمَةَ لِمَا أَخْرَجَ مِنْهَا وَ جَعَلَ فِى وُلْدِهَا فَفَطَمَهُمْ عَمَّا طَمِعُوا فَبِهَذَا سُمِّيتْ فَاطِمَةُ فَاطِمَةَ لِأَنَّهَا فَطَمَتْ طَمَعَهُمْ وَ مَعْنَى فَطَمَتْ قَطَعَت -
خداوند نسبت به همه چيز قبل از آنكه به وجود بيايد آگاه است و مىدانست كه وقتى پيامبر با برخى از قبايل وصلت نمايد آنان به دليل وراثت ، در امر خلافت و جانشينى او طمع مىكنند لذا موقعى كه دختر رسول خدا متولّد شد او را فاطمه ناميد و امر خلافت و وصايت را براى فرزندان او قرار داد و بدين وسيله دست سايرين را از آن كوتاه نمود ؛ زيرا فاطمه به معنى كوتاه كردن و قطع دست طمع ديگران است . » [ علل الشّرايع ، ج 1 ، ص 178 ]
د )
« سُمِيتْفَاطِمَةُ فَاطِمَةَ لَانَّهَا فُطِمَتْ هِى وَ شِيعَتُها عَنِالنّارِ
- فاطمه را فاطمه گفتند ؛ چون شيعيان خود را از آتش مىرهاند و نجات مىدهد . » [ بحارالأنوار ، ج 43 ، ص 12 ]
ه - )
« قَالَ سُمِّيتْ فِى الْأَرْضِ فَاطِمَةَ لِأَنَّهَا فَطَمَتْ شِيعَتَهَا مِنَ النَّارِ وَ فُطِمَ أَعْدَاؤُهَا عَنْ حُبِّهَا
- بدين سبب در زمين « فاطمه » ناميده شده كه شيعيان خود را از جهنّم رهايى مىبخشد و دشمنانش از محبّت وى بىبهره خواهند بود . » [ معاني الأخبار ، ص 397 ] .
و )
« قَالَ رَسُولُ اللَّهِ ( ص ) : إِنِّى سَمَّيتُ ابْنَتِى فَاطِمَةَ لِأَنَّ اللَّهَ عَزَّ وَ جَلَّ فَطَمَهَا وَ فَطَمَ مَنْ أَحَبَّهَا مِنَ النَّارِ
- همانا دخترم را فاطمه ناميدم ، زيرا خداوند او و دوستانش را از آتش جهنّم محفوظ داشته است . » [ بحارالأنوار ، ج 43 ، ص 15 ] .
ز ) «
قَالَ النَّبِى ( ص ) لِفَاطِمَةَ شَقَّ اللَّهُ لَكِ يا فَاطِمَةُ اسْماً مِنْ أَسْمَائِهِ فَهُوَ الْفَاطِرُ وَ أَنْتِ فَاطِمَة
- پيامبر ( ص ) به فاطمه ( س ) فرموده : خداوند براى تو نامى را كه از نامهاى خود مشتق گرديده قرار داده زيرا نام او فاطر است و نام تو فاطمه . » [ بحارالأنوار ، ج 43 ، ص 15 ] همچنين ر . ك : بحارالأنوار ، ج 43 ، صص 19 - 12 .