9 - منشأ اسماء و القابى كه بهحضرت زهرا ( س ) نسبت دادهاند ، از كجاست ؟
نام مبارك آن حضرت ، فاطمه است و القاب متعدّدى براى آن بزرگوار نقل شده است كه تفسير هر يك و وجه تسميهء آن وجود مقدّس در روايات مربوطه آمده است كه بايد به محلّ آن مراجعه شود . « 1 » چنان كه در تفسير اسم
هامش
( 1 ) . اسامى و نامهاى حضرت صدّيقهء طاهره فاطمهء زهرا ( س ) كه به بيش از صد نام ، لقب و كنيه مىرسد ، داراى معانى ، اشارات و مفاهيم گوناگونى است كه در ادامه ، فقط به چند نام و وجه تسميهء آن از منظر روايات اهلبيت ( ع ) اشاره مىگردد :
زهراء :
« عَنْ جَابِرٍ عَنْ أَبِى عَبْدِ اللَّهِ ( ع ) قَالَ : قُلْتُ لَهُ لِمَ سُمِّيتْ فَاطِمَةُ الزَّهْرَاءُ زَهْرَاءَ ؟ فَقَالَ لِأَنَّ اللَّهَ عَزَّ وَ جَلَّ خَلَقَهَا مِنْ نُورِ عَظَمَتِهِ
- جابر جعفى روايت مىكند كه گفت : به امام صادق ( ع ) گفتم : چرا حضرت فاطمه ( س ) ، زهراء ناميده مىشود ؟ امام فرمودند : زيرا خداوند متعال او را از نور با عظمت خود آفريد . » [ علل الشّرائع ، ج 1 ، ص 180 ] ؛ «
سَأَلْتُ أَبَا عَبْدِ اللَّهِ ( ع ) عَنْ فَاطِمَةَ لِمَ سُمِّيتْ زَهْرَاءَ ؟ فَقَالَ لِأَنَّهَا كَانَتْ إِذَا قَامَتْ فِى مِحْرَابِهَا زَهَرَ نُورُهَا لِأَهْلِ السَّمَاءِ كَمَا يزْهَرُ نُورُ الْكَوَاكِبِ لِأَهْلِ الْأَرْض
- از امام صادق ( ع ) پرسيدم : چرا فاطمه را زهرا ناميدند ؟ حضرت فرمودند : براى اينكه هر گاه فاطمه در محراب عبادت مىايستاد و به عبادت مشغول مىشد ، نور او براى اهل آسمان مىدرخشيد همانطور كه ستارگان براى اهل زمين مىدرخشند . » [ معانى الأخبار ، ص 64 ] ؛
سَأَلْتُ صَاحِبَ الْعَسْكَرِ ( ع ) لِمَ سُمِّيتْ فَاطِمَةُ الزَّهْرَاءَ ( س ) ؟ فَقَالَ : كَانَ وَجْهُهَا يزْهَرُ لِأَمِيرِ الْمُؤْمِنِينَ ( ع ) مِنْ أَوَّلِ النَّهَارِ كَالشَّمْسِ الضَّاحِيةِ وَ عِنْدَ الزَّوَالَ كَالْقَمَرِ الْمُنِيرِ وَ عِنْدَ غُرُوبِ الشَّمْسِ كَالْكَوْكَبِ الدُّرِّى - از امام
حسن عسكرى پرسيدم : چرا حضرت فاطمه ( س ) را زهرا ناميدند ؟ امام عسكرى ( ع ) فرمودند : زيرا چهرهء او براى اميرالمؤمنين ( ع ) در اوّل روز مانند آفتاب روشن و به هنگام زوال مانند ماه درخشان و به هنگام غروب آفتاب مانند ستاره مىدرخشيد . » [ مناقب آل ابيطالب ( ع ) ، ج 3 ، ص 330 ؛ علل الشّرائع ، ج 1 ، ص 180 ] .
زهره :
« فَاطِمَةُ هِى الزُّهَرَةُ
- فاطمه شكوفهء گل است . » [ الأماليللطّوسي ، ص 516 ] .