از نظر اسلام ، اگر افراد جامعهاى در برابر گناهكار و متخلف بىتفاوت بمانند و امر بمعروف و نهى از منكر نكنند عذاب الهى در هر دو جهان شامل همهى آنان مىشود اگر چه آنانكه بىتفاوت ماندند خود گناهى نكرده باشند و اعمالى شايسته و متكى به ايمان داشته باشند .
بيشتر فرقههاى اسلامى از پيامبر اكرم ( ص ) نقل كردهاند كه فرمود :
« كلكم راع و كلكم مسؤول عن رعيته » . . .
همهى شما پاسدار يكديگر ، و همگى نسبت به آنچه در پاسدارى شماست مسؤوليد .
بنابراين گفتهى شاعر : « كه گناه دگرى بر تو نخواهند نوشت » كاملًا مغاير با فرمان پيامبرگرامى اسلام ( ص ) ، و پوچ و بىارزش است . اگر ما در مقابل گناه ديگرى بىتفاوت بنشينيم حتماً بر ما هم خواهند نوشت .
فقهاء اسلام كتابى در فقه به نام امربه معروف و نهى از منكر دارند و مسائل زيادى در رابطه با اين فريضهى اسلامى مطرح ساختهاند ، و ما براى اختصار از مقدمات و مؤخرات بحث آنان صرفنظر مىكنيم و فقط به اقسام نظارت ملى اشارهاى مىنماييم :
1 - مبارزهى مثبت با گناه : يعنى بر همهى مسلمانان با سواد و بىسواد ، زن و مرد ، بزرگ و كوچك ، شهرى و روستايى ، در هر شغل و رتبه و مقام و منصب كه باشند لازم است در مقابل متخلف از قانون اسلام بىتفاوت نباشند ، و جلوى گناهكار را در كار خلافى كه مىكند بگيرند ، البته شايسته است تا آنجا كه امكان دارد محترمانه ، با گفتارى نرم و خوشرويى متخلف را موعظه كنند و از كار نادرست باز دارند .
خداوند به موسى كليمالله و برادرش هارون مىفرمايد :
« اذهبا الي فرعونانهطغي فقولا لهقولا لينالعله يتذكر او يخشي »
« 1 »
هامش
( 1 ) - سورهى طه آيهى 44