آيا شما مىتوانيد حدّ وسط امور را تشخيص دهيد ؟ اين تشخيص بسيار مشكل و از قدرت انسانهاى عادى خارج است . وسط براى هر چيز امرى نسبى است ، مثلًا كسى كه جسمى توانا و ورزشكار دارد ، اگر با فردى كه بدنش نحيف يا متوسّط است سر يك سفره بنشيند و در آن جا كسى بگويد : در غذا مراعات حدّ وسط كنيد ، آيا حدّ وسط اين دو نفر يكى است ، قطعاً چنين نيست ، پس به دست آوردن حدّ وسط در امور مختلف آسان نيست .
لذا در ادامهء اين آيهء شريفه مىفرمايد :
« وَيَكُونَ الرَّسُولُ عَلَيْكُمْ شَهِيداً » ؛ « 1 »
و رسول بر شما شاهد مىباشد .
يعنى شما بايد بر هر امتى رقيب و نگهبان باشيد ، ولى به شرط آن كه خود شما تحت رقابت و نگهبانى رسول باشيد ، زيرا حدّ وسط را فقط رسول مىتواند بداند ، و چون آيه اطلاق داشت و قيدى در كلام نيامده است و مولى در مقام بيان بود ، پس شما بايد در تمام زمانها ، تحت رقابت رسول خدا صلى الله عليه و آله و سلم ، بر تمام امتها تا روز قيامت رقيب باشيد ، شما بايد در تمام ادوار ، حاكم و زمامدار عالم بوده و رسول زمامدار شما باشد ، ولى رسول در بين ما نيست ، پس اگر امام معصومى معيّن شده از سوى خدا در ميان ما نباشد - كه به جاى رسول رقيب و حدّ وسط باشد - اين آيه تفسير نمىشد . اكنون كه رسول نيست ، آيا امت اسلامى از امت وسط بودن افتاده است ؟ قطعاً چنين نيست ، پس بايد به عنوان جانشين رسول يك نفر از نژاد خودش باشد ، كه مانند خود او بفهمد ، مسائل را درك كند و قضاوت نمايد .
اين است كه رسول اكرم صلى الله عليه و آله و سلم در روايات متعدّد و متواتر ، دربارهء ائمه مىگويد : اينان ذريهء من هستند و سپس آنان را نام برده مىفرمايد :
هامش
( 1 ) . بقره ( 2 ) آيهء 143 . .