كرد ، يكى از اصحاب گفت : « اليوم ، يَوم الملحمة ؛ امروز روز خونريزى است . » تا پيامبر اين جمله را شنيد ، از خجالت سرمبارك را پايين انداختند و سپس فرمودند : بگوييد : « اليوم يوم المَرحمة ؛ امروز روز رحمت است . » و بعد با خدا اين گونه مناجات كردند :
لاعيشَ إلّاعيشَ الآخِره * اللّهمَّ ارْحَمِ الْأنصارَ والمُهاجِرَةَ
پروردگارا ! هيچ عيشى جز زندگى آخرت نيست و به مهاجران و انصار ترحم فرما . « 1 » آرى ، اين است آثار تربيتى اسلام كه نه در روز شكست و نه در روز پيروزى و نه در هيچ حال ، از ياد و توجّه به خدا و استعانت از او در همهء امور ، انسان را غافل نگه نمىدارد و در همهء احوال به او متّكى است و از او استعانت مىجويد . آرى ، اين است سرِّ حصرِ استعانت در « إيّاكَ نَستعين » .
اشكال وهّابيّت
اشكالى كه وّهابيّت دربارهء استعانت از ائمهء اطهار عليهم السلام و شفاعت آنها ، به شيعيان مطرح كردهاند اين است :
شيعيان از يك سو استعانت را منحصراً از خدا مىدانند ، و از سوى ديگر با خرجهاى فراوان و مسافرتهاى طولانى ، خود را به كنار ضريح ائمه مىرسانند ، و در كارهايى كه جز از خدا ساخته نيست ، از آنها طلب كمك نموده و به آنان متوسّل مىشوند ؛ در حالى كه اولًا ، آن امامان از دنيا رفتهاند ، ثانياً ، چرا از كسى كه خود محتاج است و كارى از او ساخته نيست ، استمداد مىكنند ؟ ثالثاً ، مگر قرآن نفرموده است : « الَيْسَ اللَّهُ بِكافٍ عَبْدَهُ » ؛ « 2 » آيا خدا
هامش
( 1 ) . سيرهء ابن هشام ، ج 2 ، ص 405 . .
( 2 ) . زمر ( 39 ) آيهء 36 . .