تخطي إلى المحتوى الرئيسي

خطبه هاى معصومين ( ع ) در جمعه ها وعيدين ( فارسى ) — صفحة 97

مساهمون:

ص٩٧
توبه را مىپذيرد و از لغزش در مىگذرد و با وجود توان و قدرت عفو مىكند ، خداوندى كه از رحمت او جز گمراهان مأيوس نمىشوند . خداى بزرگتر است او را بزرگ مىشمارم و از روى اخلاص لاإله الّا اللّه مىگويم و صبح و شام تسبيح براى خداست ، حمد خداى را ، حمد مىكنم او را ، و از او مدد مىجويم و طلب مغفرت و هدايت مىكنم ، و شهادت مىدهم معبودى جز اللّه نيست ، تنها و بىشريك است ، و همانا محمّد بنده و فرستادهء اوست . كسى كه خداوند و پيامبرش را پيروى كند به درستى هدايت يافته و به رستگارى بزرگ رسيده است و هر شخصى نسبت به خدا و پيامبرش نافرمانى كند در گمراهى دور [ و عميقى ] گرفتار شده است . بندگان خدا ! شما را به تقواى الهى و زياد در ياد مرگ بودن توصيه مىكنم و شما را از دنيايى كه پيشينيان از او بهره نبردند و براى آيندگان نيز باقى نخواهد ماند ، برحذر مىدارم . مسير كسانى كه در دنيا هستند همان مسير گذشتگان از اهل دنياست . آگاه باشيد ! روزگار سپرى شده و دنيا پايانش را اعلام كرده است ، آشنايش غريب و ناآشنا و در حال ادبار و گذشتن است و ندايش به نابودى و فنا و فريادش به مرگ بلند است . آنچه شيرين در اوست تلخ و آنچه صاف و خالص است با كدورت همراه است . و باقى نمانده از آن مگر به مقدار آب اندكى كه بعد از سر كشيدن در ظرف بجا مىماند و يا جرعهء آبى در ظرف آبخورى كه اگر تشنه كام بنوشد عطش او را بر طرف نكند . بندگان خدا ! براى كوچ كردن از دنيا عزم جزم كنيد و به ترك و وانهادن دنيا تصميم قطعى بگيريد ، هيچ زنده‌اى نيست مگر اين كه در بقا